бульбяны́, ‑ая, ‑ое.

1. Які мае адносіны да бульбы. Бульбяное поле. // Прыгатаваны з бульбы. Бульбяная каша. Бульбяны суп. □ [Аксіння] ўзяла .. малака, напякла наздраватых бульбяных аладак. Мележ.

2. у знач. наз. бульбяна́я, ‑ой. Кафэ, у меню якога пераважаюць стравы з бульбы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

гніль, -і, ж.

1. Што-небудзь гнілое, сапсаванае гніеннем.

У яблыку з’явілася г.

2. Назва многіх грыбковых або бактэрыяльных хвароб у раслін.

Мокрая г. бульбы.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

дако́пкі, ‑пак; адз. няма.

Завяршэнне копкі бульбы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

крухма́лістасць, ‑і, ж.

Уласцівасць крухмалістага. Крухмалістасць бульбы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бульбаво́дства, ‑а, н.

Развядзенне і вырошчванне бульбы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бурт (род. бу́рта) м., с.-х. бурт;

~ты́ бу́льбы — бурты́ карто́феля

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

БУЛЬБЯ́НІКІ,

1) бліны з бульбы, тое, што дранікі.

2) Традыцыйная бел. страва з тоўчанай бульбы ў выглядзе галушак. Іх запякаюць са смятанай ці тоўчаным ільняным семем у лёгкім духу печы. Бульбянікі пашыраны па ўсёй Беларусі.

т. 3, с. 335

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

wykopki

мн. копка;

wykopki ziemniaków — копка бульбы

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

naskrobać

зак. наскрэбці;

naskrobać kartofli — наскрэбці бульбы

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

бульбасхо́вішча, ‑а, н.

Збудаванне для захоўвання клубняў бульбы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)