бланшы́ раваць , ‑рую, ‑руеш, ‑руе.
Спец.
1. Абварваць ці апрацоўваць параю перад кансерваваннем.
2. Знімаць з ніжняга боку скуры рэшткі падскурнай клятчаткі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
КЛІЕНТЭ́ ЛА (лац. clientela),
форма сац. -эканам. залежнасці ў Стараж. Рыме ў 6—3 ст. да н.э. Кліентамі радавой знаці былі бяднейшыя сваякі, палонныя, якія дапамагалі патрону апрацоўваць зямлю, падтрымлівалі яго на выбарах, удзельнічалі ў ваен. паходах. З зараджэннем у Рыме класавых адносін кліентамі называлі найбяднейшых плебеяў. Пасля ўтварэння Рымска-Італійскай федэрацыі сістэма К. пашырылася і на плямёны італікаў. Паступова страціла эканам. значэнне, яе змяніла сістэма каланату .
т. 8, с. 336
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
uprawiać
незак.
1. апрацоўваць , урабляць;
uprawiać rolę — апрацоўваць (урабляць) зямлю;
2. вырошчваць;
3. займацца;
uprawiać sporty — займацца спортам
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
schwé feln vt апрацо́ ўваць се́ рай; аку́ рваць се́ рай
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
прасава́ ць ², -су́ ю, -су́ еш, -су́ е; -су́ й; -сава́ ны; незак. , што.
Апрацоўваць пры дапамозе прэса, сціскаць.
П. сена.
|| зак. спрасава́ ць , -су́ ю, -су́ еш, -су́ е; -су́ й; -сава́ ны і адпрасава́ ць , -су́ ю, -су́ еш, -су́ е; -су́ й; -сава́ ны.
|| наз. прасава́ нне , -я, н. і прасо́ ўка , -і, Д М ж.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
фрэзерава́ ць , -ру́ ю, -ру́ еш, -ру́ е; -ру́ й; -рава́ ны; незак. , штобез дап.
Апрацаваць (апрацоўваць ) фрэзай.
|| зак. адфрэзерава́ ць , -ру́ ю, -ру́ еш, -ру́ е; -ру́ й; -рава́ ны.
|| наз. фрэзерава́ нне , -я, н. і фрэзеро́ ўка , -і, Д М о́ ўцы, ж.
|| прым. фрэзерава́ льны , -ая, -ае і фрэзеро́ вачны , -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
храмі́ раваць , -рую, -руеш, -руе; -руй; -раваны; зак. незак. , штоспец. ).
1. Пакрыць (пакрываць) металічныя вырабы хромам (у 1 знач. ).
2. Апрацаваць (апрацоўваць ) скуру солямі хрому.
|| наз. храмі́ раванне , -я, н. і храміро́ ўка , -і, Д М о́ ўцы, ж.
|| прым. храміро́ вачны , -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
салетрава́ ць , ‑рую, ‑руеш, ‑руе; зак. і незак. , што .
Апрацаваць (апрацоўваць ) што‑н. хімічным спосабам для атрымання салетры або для ўвядзення яе ў састаў чаго‑н.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
bebá uen vt
1) забудо́ ўваць
2) апрацо́ ўваць , урабля́ ць
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
rekultiví eren [-v-] vt с.-г. апрацо́ ўваць (абложныя землі )
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)