ту́тар

(лац. tutor = абаронца)

артапедычны апарат, прызначаны для стварэння нерухомасці сустава і для фіксацыі канечнасці.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

хада́йнік м.

1. (заступнік) Fürsprecher m -s, -;

2. юрыд. уст. Schwalter m -s; nwalt m -es, -wälte (адвакат, абаронца)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

stickler [ˈstɪklə] n. (for) заўзя́ты прыхі́льнік, абаро́нца;

He is a terrible stickler for punctuality. Пунктуальнасць для яго вышэй за ўсё.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Lbero m -s, -s спарт. свабо́дны абаро́нца (у футболе)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Руба́ка ’адважны чалавек, які выдатна валодае халоднай зброяй’ (ТСБМ), ’хто робіць сходу, не задумваючыся’ (Нас.). Аддзеяслоўны нульсуфіксальны назоўнік ад рубаць, рубацца (гл.) як заступаабаронца’, балака, пралаза і інш. У першым значэнні, магчыма, русізм, параўн. руба́ч ’тс’ (Некр. і Байк.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

сі́ндык

(гр. syndikos = абаронца)

1) абаронца, адвакат у судзе ў Стараж. Грэцыі;

2) старшыня гільдыі ў радзе заходнееўрапейскіх краін перыяду сярэдневякоўя;

3) прадстаўнік якой-н. установы, абшчыны ці карпарацыі ў некаторых сучасных краінах (напр. у Італіі, Швейцарыі, ЗША), упаўнаважаны на вядзенне спраў.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

protektor

м.

1. пратэктар; апякун; абаронца;

2. тэх. пратэктар

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

booster [ˈbu:stə] n.

1. tech. бу́стар, узмацня́льнік; паскара́льнік;

2. med. дадатко́вы ўзмацня́льны сро́дак

3. раке́та-но́сьбіт

4. AmE абаро́нца, прыхі́льнік (у палітыцы)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

засту́пнік, ‑а, м.

Той, хто заступаецца за каго‑н.; абаронца. Ва ўсіх творах маладога Купалы чуецца голас паэта-гуманіста, б’ецца гарачае сэрца паэта-грамадзяніна, заступніка працоўных. Івашын. — Гэта ж галасаваць неўзабаве будуць. Дык ты, брат, глядзі, галасуй за дзевяты нумар, за бальшавікоў, за Леніна. Ён — наш бядняцкі заступнік. Сабаленка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

advocate

[ˈædvəkət]

1.

n.

1) адвака́т -а m.

2) засту́пнік -а m., засту́пніца f.

3) прыхі́льнік -а; абаро́нцаm., абаро́ньніца f.

an advocate of independence — абаро́нца незале́жнасьці

2. [ˈædvəkeɪt]

v.t.

1) абараня́ць, падтры́мваць, адсто́йваць

2) прапагандава́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)