санато́рнік, ‑а, м.

Разм. Асоба, якая праходзіць курс лячэння ў санаторыі. Некалькі чалавек санаторнікаў стаялі побач. Кулакоўскі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ВАЕННАСЛУ́ЖАЧЫ,

асоба, якая знаходзіцца на абавязковай вайсковай службе. Кожнаму ваеннаслужачаму прысвойваецца званне воінскае. Ва Узбр. Сілах Рэспублікі Беларусь ваеннаслужачыя падзяляюцца на салдатаў, матросаў, сяржантаў, старшын, прапаршчыкаў, мічманаў, на афіцэрскі склад (малодшы, старшы, вышэйшы). Усе ваеннаслужачыя Узбр. Сіл Беларусі прымаюць прысягу ваенную.

т. 3, с. 442

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ДУ́КТАЎ (Уладзімір Уладзіміравіч) (н. 28.12.1953, г. Крычаў Магілёўскай вобл.),

бел. пісьменнік. Скончыў БДУ (1976). Працаваў у прэсе, на парт. рабоце. З 1994 сакратар Магілёўскага абл. аддз. СП Беларусі. Друкуецца з 1986. Аўтар кн. прозы «Дзякуй і даруй» (1993), «Трэцяя асоба» (1997).

т. 6, с. 256

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

sygnatariusz

м. асоба, якая падпісала дакумент (дагавор); падпісант

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

kredytobiorca

м. асоба або ўстанова, якая карыстаецца крэдытам

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

person

[ˈpɜ:rsən]

n.

1) асо́ба f., чалаве́к -а m.

not a single person — ні адно́й жыво́й душы́, ніко́га, ніво́днаго́ чалаве́ка

2) вы́гляд -у m., зьне́шнасьць f.

He has a fine person — Ён ма́е до́брую зьне́шнасьць

3) Gram. асо́ба f.

first person, second person, third person — пе́ршая асо́ба, друга́я асо́ба, трэ́цяя асо́ба

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

a well read person

начы́таная асо́ба

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

informant

[ɪnˈfɔrmənt]

n.

інфарма́тар -а m. (асо́ба)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

bootlegger [ˈbu:tlegə] n.

1. бутле́гер; асо́ба, яка́я займа́ецца забаро́неным уво́зам і про́дажам спіртны́х напо́яў

2. самаго́ншчык

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

fugitive​1 [ˈfju:dʒətɪv] n. (from) уцяка́ч, бягля́к;

a fugitive from justice асо́ба, яка́я хава́ецца ад правасу́ддзя

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)