ВАЕННАСЛУ́ЖАЧЫ,

асоба, якая знаходзіцца на абавязковай вайсковай службе. Кожнаму ваеннаслужачаму прысвойваецца званне воінскае. Ва Узбр. Сілах Рэспублікі Беларусь ваеннаслужачыя падзяляюцца на салдатаў, матросаў, сяржантаў, старшын, прапаршчыкаў, мічманаў, на афіцэрскі склад (малодшы, старшы, вышэйшы). Усе ваеннаслужачыя Узбр. Сіл Беларусі прымаюць прысягу ваенную.

т. 3, с. 442

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ДУ́КТАЎ (Уладзімір Уладзіміравіч) (н. 28.12.1953, г. Крычаў Магілёўскай вобл.),

бел. пісьменнік. Скончыў БДУ (1976). Працаваў у прэсе, на парт. рабоце. З 1994 сакратар Магілёўскага абл. аддз. СП Беларусі. Друкуецца з 1986. Аўтар кн. прозы «Дзякуй і даруй» (1993), «Трэцяя асоба» (1997).

т. 6, с. 256

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

bootlegger [ˈbu:tlegə] n.

1. бутле́гер; асо́ба, яка́я займа́ецца забаро́неным уво́зам і про́дажам спіртны́х напо́яў

2. самаго́ншчык

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

fugitive​1 [ˈfju:dʒətɪv] n. (from) уцяка́ч, бягля́к;

a fugitive from justice асо́ба, яка́я хава́ецца ад правасу́ддзя

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

nobleman [ˈnəʊblmən] n. (pl. -men)

1. арыстакра́т

2. hist. дварані́н

3. тытулава́ная асо́ба; пэр (у Англіі)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

trustee [trʌˈsti:] n. law апяку́н; апяку́нка; папячы́цель; папячы́целька; даве́раная асо́ба;

a tru stee state дзяржа́ва-апяку́н

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

VIP [ˌvi:aɪˈpi:] n. (скар. ад Very Important Person) ве́льмі ва́жная асо́ба;

welcome VIPs сустрака́ць высо́кіх гасце́й

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

weakling [ˈwi:klɪŋ] n. derog. слаба́к; сла́бае стварэ́нне; слабаво́льная асо́ба;

Don’t be a weakling! Не будзь слабаком!

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

хало́п, ‑а, м.

1. У Старажытнай Русі — паднявольная асоба, па становішчу блізкая да раба; у 12–18 стст. — асабіста залежная ад феадала асоба. У найбольш цяжкім становішчы знаходзілася «чэлядзь нявольная» — халопы, якія з’яўляліся ўласнасцю феадала. Алексютовіч. // Прыгонны, залежны селянін.

2. перан. Прыслужнік каго‑, чаго‑н. Халопы імперыялізму.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

суа́ўтар, -а, мн. -ы, -аў, м.

Асоба, якая сумесна з кім-н. з’яўляецца аўтарам літаратурнага навуковага твора, адкрыцця або вынаходства.

С. манаграфіі.

С. сцэнарыя.

С. праекта помніка.

|| прым. саа́ўтарскі, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)