flashy

[ˈflæʃi]

adj.

1) бліску́чы, зіхатлі́вы, асьляпля́льны

2) мімалётны, нетрыва́лы

3) крыклі́вы, які́ кі́даецца ў во́чы; прэтэнзі́йны (пра на́зву, архітэкту́ру)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

fluent

[ˈflu:ənt]

adj.

1) бе́глы (чыта́ньне, мо́ва), дастатко́ва свабо́дны

2) які́ ху́тка, лёгка гаво́рыць або́ пі́ша

3) няста́лы; ва́дкі, цяку́чы

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

adhesive

[ədˈhɪ:sɪv]

1.

adj.

1) які́ лёгка прыстае́

2) лі́пкі, кле́йкі, ліпу́чы

adhesive tape — пля́стыр

2.

n.

клей -ю m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

annoying

[əˈnɔɪɪŋ]

1.

adj.

1) які́ раздражня́е

2) даку́члівы, назо́йлівы, пры́кры

2.

n.

1) назаля́ньне, дакуча́ньне n.

2) злава́ньне n.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

radiant

[ˈreɪdiənt]

adj.

1) прамяні́сты; сьве́тлы; ра́дасны

a radiant smile — ра́дасная ўсьме́шка

2) які́ вылуча́е праме́ньне (сьвятла́, цяпла́)

3) праме́нны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

speaking

[ˈspi:kɪŋ]

1.

n.

гаварэ́ньне, прамаўля́ньне n.

2.

adj.

1) які́ гаво́рыць, прамаўля́е

2) выра́зны, вымо́ўны

speaking eyes — вымо́ўныя во́чы

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

straightforward

[,streɪtˈfɔrwərd]

1.

adj.

1) сумле́нны; шчы́ры, адкры́ты

2) які́ ідзе́ або́ вядзе́ про́ста напе́рад; про́сты, про́сталіне́йны

2.

гл. straightforwards

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

studious

[ˈstu:diəs]

adj.

1) які́ лю́біць вучы́цца, стара́нны

2) дба́йны, ру́плівы; ува́жлівы

3) праду́маны, разьлі́чаны, наўмы́сны

studied simplicity — праду́маная прастата́

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

sunproof

[ˈsʌnpru:f]

adj.

со́нцанепраніка́льны, які́ не выгара́е на со́нцы

These sunproof curtains will not fade — Гэ́тыя со́нцанепраніка́льныя фіра́нкі ня вы́гараць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Ветравы́ (прым.) ’які мае адносіны да ветру’; ’прызначаны для аховы ад ветру’; ’такі, у якім вецер з’яўляецца рухаючай сілай’ (КТС, БРС). Укр. ві́трів ’які належыць да ветру’, вітровий ’які мае адносіны да ветру’, рус. смал. ветровой ’ветравы дух, які суправаджаецца ветрам’, ве́тровый, ветро́вый ’схільны да ўздзеяння ветру’, пск. ветрово́й ’ветраны (млын)’, рус. ветрово́й, ветро́вый (парень) ’легкадумны’, польск. wiatrowy ’звязаны з ветрам’; ’выкліканы ветрам’; ’такі, у якім рухаючая сіла — вецер’, н.-луж. wětšowy, wětšowaty, в.-луж. wětrowy ’ветравы, ветраны’, чэш. vštrový, славац. vetrový ’звязаны з ветрам’. Паўночнаславянскае ўтварэнне ад větr‑ і суф. ‑ovъ. У паўднёваславянскіх мовах (як і ў н.-луж.) да гэтага суфікса дадаюцца іншыя: славен. vẹtrǫ́ven, vetrovít, серб.-харв. ветро̀вит, ве̏трован, макед. ветровит, балг. ветровен, ветровит.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)