імпрэса́рыо, нескл., м.

У капіталістычных краінах — асоба, якая арганізоўвае прыватныя тэатры, асобныя канцэрты, гастролі артыстаў і пад.

[Іт. impresario.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прынц, ‑а, м.

У Заходняй Еўропе — тытул члена (не караля) каралеўскага дома. // Асоба, якая носіць такі тытул.

[Ням. Prinz.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

радыётэлеграфі́ст, ‑а, М ‑сце, м.

Асоба, якая абслугоўвае перадавальную і прыемную апаратуру для тэлеграфнай сувязі па радыё.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сакрэдыто́р, ‑а, м.

Асоба або ўстанова, якая крэдытуе каго‑, што‑н. разам з іншай асобай або ўстановай.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

санато́рнік, ‑а, м.

Разм. Асоба, якая праходзіць курс лячэння ў санаторыі. Некалькі чалавек санаторнікаў стаялі побач. Кулакоўскі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

sygnatariusz

м. асоба, якая падпісала дакумент (дагавор); падпісант

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

kredytobiorca

м. асоба або ўстанова, якая карыстаецца крэдытам

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

person

[ˈpɜ:rsən]

n.

1) асо́ба f., чалаве́к -а m.

not a single person — ні адно́й жыво́й душы́, ніко́га, ніво́днаго́ чалаве́ка

2) вы́гляд -у m., зьне́шнасьць f.

He has a fine person — Ён ма́е до́брую зьне́шнасьць

3) Gram. асо́ба f.

first person, second person, third person — пе́ршая асо́ба, друга́я асо́ба, трэ́цяя асо́ба

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

a well read person

начы́таная асо́ба

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

informant

[ɪnˈfɔrmənt]

n.

інфарма́тар -а m. (асо́ба)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)