тапы́рыць, ‑ру, ‑рыш, ‑рыць; незак., што.

Паднімаць, ставіць тарчма, натапырваць (валасы, шэрсць і пад.). Здавалася, што для міліцыянера і тапырыў вусы Сцяпан Пракопавіч. Шахавец. / Пра галіны, лісты і пад. Рыта адхіляла .. [каласы] убок, а яны зноў тапырылі на яе вусы. Васілевіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

высяда́ць (прабівацца – пра валасы) dúrchschimmern vi;

на скро́нях высяда́е сівізна́ die Schläfen schímmern sílbern, an den Schläfen schímmern gráue Háare durch

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

радчэ́й прысл. разм., радчэ́йшы разм. (выш. ст. ад рэдка, рэдкі) dünner (суп і г. д.); schütterer, spärlicher (валасы і г. д.)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

undulate [ˈʌndjuleɪt] v. lit. ру́хацца, зы́бацца, калыха́цца хва́лямі;

an undulating landscape узго́рысты краяві́д;

undulating hair кучара́выя валасы́;

The field of wheat is undulating in the breeze. Поле пшаніцы калышацца ад лёгкага ветрыку.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

wyłazić

незак.

1. вылазіць; выпаўзаць; выбірацца;

2. высоўвацца; выбівацца;

3. (пра валасы) вылазіць; выпадаць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

niesforny

niesforn|y

непаслухмяны, непакорны;

~e dzieci — непаслухмяныя дзеці;

~e włosy — непаслухмяныя (непакорныя) валасы

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

odgarnąć

зак. адгарнуць, адсунуць; адгрэбці;

odgarnąć włosy — адгарнуць валасы;

odgarnąć siano — адгрэбці (адгарнуць) сена

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

potargać

зак.

1. пашматаць, пашарпаць, падраць;

2. za co патузаць;

3. (пра валасы) раскудлаціць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Ку́кса 1 ’кукла, валасы, завучаныя на патыліцы’ (ТСБМ, Бяльк., Мат. АС, Янк. II). Кантамінацыя кукла (гл.) і кукса 2 (гл.).

Ку́кса 2 ’астатак пакалечанай рукі, нагі’ (ТСБМ, Нас., ТС, Сл. паўн.-зах., Мат. Гом., Бяльк., КЭС, лаг., Федар., Гарэц., Чач.). Параўн. літ. kuksà ’рука без пальцаў’, рус. кукса ’тс’ (Сл. паўн.-зах., 2, 562). Балтызм.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

slick

[slɪk]

1.

adj.

1) гла́дкі, бліску́чы, прыгла́джаны (пра валасы́)

2) informal спры́тны; ху́ткі; хі́тры

a slick excuse — хітры вы́крут

2.

adv.

гла́дка; хі́тра; спры́тна

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)