крыла́ты прям., перен. крыла́тый;
~тая пту́шка — крыла́тая пти́ца;
~тая ду́мка — крыла́тая мысль;
○ ~тыя сло́вы — крыла́тые слова́
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
недака́заны
1. прич. недоска́занный;
2. прич. недока́занный;
3. в знач. прил. недоска́занный;
~ныя сло́вы — недоска́занные слова́
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
сакаві́ты прям., перен. со́чный;
~ная трава́ — со́чная трава́;
с. я́блык — со́чное я́блоко;
~тае сло́ва — со́чное сло́во
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
мыля́цца, ‑яюся, ‑яешся, ‑яецца; незак.
Абл. Рабіць памылкі, памыляцца. Дзеці мардаваліся, мыляліся, некаторыя плакалі, пішучы гэтае слова. Колас.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
перакру́чаны, ‑ая, ‑ае.
1. Дзеепрым. зал. пр. ад перакруціць.
2. у знач. прым. Разм. Няправільны, перайначаны. Перакручанае слова.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
складападзе́л, ‑у, м.
1. У лінгвістыцы — мяжа паміж двума сумежнымі складамі ў слове.
2. Падзел слова на склады.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
шко́льніцкі, ‑ая, ‑ае.
Уласцівы школьніку, яго ўзросту. Са школьніцкай гарэзлівасцю крыкнула.. Любка [Коху]: — Ты зусім не ведаеш.. слова [патрыятызм]. Лынькоў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
А...,
перад галоснымі ан... (грэч. a..., an... пачатковая частка слова са значэннем адмаўлення), прыстаўка ў замежных, пераважна грэч. паходжання, словах, якая абазначае адмаўленне ці адсутнасць якой-н. якасці, уласцівасці, напр. авітамінозы, абіягенез.
т. 1, с. 7
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
КРАСВО́РД (англ. cross-word ад cross крыж + word слова),
крыжаванка, гульня-задача, у якой фігуру з перакрыжаванымі радамі клетак патрэбна запоўніць літарамі так, каб па вертыкалях і гарызанталях атрымаліся словы зададзенага значэння.
т. 8, с. 455
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
запаве́тны, -ая, -ае.
1. Дарагі для каго-н., задушэўны
Запаветная мара.
Запаветныя думкі.
2. Які па-асабліваму цэніцца, старанна аберагаецца.
З. куточак.
З. талісман.
3. Звязаны з наказам, тайнай умовай.
Запаветнае слова.
|| наз. запаве́тнасць, -і, ж. (да 1 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)