узурпа́тар, ‑а, м.

Той, хто незаконна захапіў у свае рукі ўладу або прысвоіў сабе чужое права, паўнамоцтва. Слова Міцкевіча было заўсёды блізкае для тых, хто змагаўся і не скараў ганебна галавы перад узурпатарам. Лойка. // Прыгнятальнік. Рабочыя і салдаты паўсталі супраць гнёту ўзурпатараў. «Полымя».

[Лац. usurpator.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

шах-ма́х, выкл.

Ужываецца для абазначэння рашучага хуткага дзеяння. — Гатовай праўды захацелася? — прамовіў Галубовіч. — Не, брат, праўду трэба здабываць з боем. А гэта не так проста, як малююць балбатуны-анархісты: шах-мах — скінулі цара, і кожны сам сабе сіла і права. Колас.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прэтэндава́ць beánspruchen vt; Ánspruch erhében* [haben] (на што-н. auf A);

прэтэндава́ць на якое-н. пра́ва ein Recht für sich in Ánspruch néhmen*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

прывіле́я ж. Privilég(ium) [-vi-] n -(e)s, pl Privilégi¦en; Vórrecht n -(e)s, -e, Sónderrecht n (пераважнае права); Vergünstigung f -, -en (паблажка)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

прэрагаты́ва

(польск. prepogatywa, ад лац. praerogativa)

выключнае права, якое належыць якому-н. дзяржаўнаму органу або адказнай асобе.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

АДА́Т (араб. звычай),

звычаёвае права ў некаторых мусульманскіх народаў. Склаўся пры родаплемянных адносінах. Прызнае кроўную помсту, выкраданне нявест, мнагажонства, цялеснае пакаранне і інш.

т. 1, с. 96

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

beréchtigen vt (zu D) дава́ць (каму-н.) пра́ва, упаўнава́жваць (на што-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Érbrecht n -(e)s, -e пра́ва на спа́дчыну;

éine ~ máchen атрыма́ць спа́дчыну

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Júra I правазна́ўства, юрыспрудэ́нцыя, наву́ка аб пра́ве; разм. юры́стыка;

~ studíeren вывуча́ць пра́ва [юрыспрудэ́нцыю]

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

vórbehaltlich prp (G) пры ўмо́ве;

~ des Éinspruchs пакіда́ючы за сабо́й пра́ва пратэ́сту

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)