калары́метр, ‑а, м.

Прыбор для вымярэння колькасці цеплыні (у калорыях), якая вылучаецца або паглынаецца целам.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

камбіко́рм, ‑у; мн. камбікармы ‑оў; м.

Прыгатаваная на заводзе пажыўная сумесь сухіх кармоў для жывёлы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

кана́па-ло́жак, канапы-ложка, ж.

Канапа з адкідной спінкай, прыстасаваная для выкарыстання ў якасці ложка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

заглу́шка, ‑і, ДМ ‑шцы; Р мн. ‑шак; ж.

Спец. Прыстасаванне для закрывання адтуліны наглуха.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

заканвертава́ць, ‑тую, ‑туеш, ‑туе; зак., што.

Укласці ў канверт і заклеіць. Заканвертаваць паперы для адпраўкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

закрэ́пка, ‑і, ДМ ‑пцы; Р мн. ‑пак; ж.

Прыстасаванне для змацавання, замацоўвання чаго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

замалады́, ‑ая, ‑ое.

Разм. Надта малады, маладзейшы, чым трэба. Ён яшчэ замалады для такой пасады.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зе́нкер, ‑а, м.

Спец. Рэжучы інструмент для апрацоўкі адтулін у металічных, пластмасавых і пад. дэталях.

[Ням. Senker.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зернедрабі́лка, ‑і, ДМ ‑лцы; Р мн. ‑лак; ж.

Машына для драблення і расплюшчвання зярнят.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

злучны́, ‑ая, ‑ое.

Які мае адносіны да злучкі. Злучны перыяд. // Прызначаны для злучкі. Злучны пункт.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)