Verbum

Ábrede f -, -n пагадне́нне, угаво́р;

etw. in ~ stéllen аспрэ́чваць што-н.

ábringen* vt (D) адваёўваць (што-н. у каго-н.); дамагчы́ся (прызнання)

ánfordern vt

1) (за)патрабава́ць

2) пада́ць заяўку (на што-н.)

ángebracht adv дарэ́чы;

etw. für ~ hálten* лічы́ць што-н. да ме́сца

ánsichtig a высок.:

~ wérden (G) уба́чыць, згле́дзець (каго-н., што-н.)

áufbewahren vt захо́ўваць, зберага́ць;

zum Ándenken ~ захава́ць што-н. на па́мяць

Áustausch m -(e)s абме́н; заме́на (gegen A – на што-н.)

bemäkeln vt знахо́дзіць хі́бы (у чым-н.); асуджа́ць, ганьбава́ць (што-н.)

beráppen vt разм. фам. (für A) плаці́ць, раскашэ́львацца (за што-н.)

betr. =

1. betreffend – адпаведны; дадзены, упамянёны

2. betreffs – адносна; што датычыцца