únter=

аддз. і неаддз. прыстаўка, звычайна ўказвае на рух пад што-н., дзеянне пад чым-н.: únterbreiten падсціла́ць; unterbréchen перапыняць, перабіваць, перарыва́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

detain [dɪˈteɪn] v.

1. трыма́ць пад ва́ртай

2. fml затры́мліваць;

She was detained at work. Яе затрымалі на працы.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

drip​1 [drɪp] n.

1. ка́панне; капе́ж

2. кро́пля, ка́пля;

be put on a drip быць пад ка́пельніцай/кро́пельніцай

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

jag​1 [dʒæg] n. infml стан узбу́джанасці або́ ап’яне́ння

♦

have a jag on пад ча́ркай (у стане ап’янення)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

open-air [ˌəʊpənˈeə] adj. які́ адбываецца/знахо́дзіцца на во́льным паве́тры;

an open-air swimming-pool басе́йн пад адкры́тым не́бам

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Scorpio​1 [ˈskɔ:piəʊ] n.

1. astron. Скарпіён (сузор’е)

2. astrol. Скарпіён (знак задыяка; чалавек, які нарадзіўся пад гэтым знакам)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

underlie [ˌʌndəˈlaɪ] v. (underlay, underlain) fml

1. ляжа́ць (пад чым-н.)

2. быць асно́ваю (тэорыі, прынцыпаў і да т.п.)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

underneath

[,ʌndərˈni:Ө]

1.

prep.

пад

to sit underneath a tree — сядзе́ць пад дрэ́вам

a cellar underneath a house — склеппад до́мам

2.

adv.

1) до́ле, уні́зе

2) пад спод, пады́спад (куды́?); пады́спадам (дзе?)

3.

adj.

спо́дні

4.

n.

спод -у m. (ніжэ́йшая ча́стка або́ паве́рхня)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

струме́ніць, 1 і 2 ас. не ўжыв., -ніць; незак., што і без дап.

Цячы струменем, струменямі; пашыраць, вылучаць (пах, святло і пад.).

Ручаёк струменіць з-пад арэхавага куста. 3 лесу струменіць пах смалы (перан.: вылучае пах).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

сурма́, -ы́, ж.

1. Хімічны элемент, серабрыста-белы метал, які ўжываецца ў розных сплавах у тэхніцы, у друкарскай справе і пад.

2. Фарба для чарнення валасоў, броваў і пад. (уст.).

|| прым. сурмя́ны, -ая, -ае.

Сурмяныя руды.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)