Verbum

ушчапе́рыцца разм. (учапіцца, ухапіцца за што-н.) sich (an)klammern, sich féstklammern аддз. (an A), sich fésthalten* аддз. (an D)

шу́снуць разм.

1. (шмыгануць, пабегчы) húschen vi (s); áuffliegen* vi (s) (узляцець);

2. (высыпаць што-н.) etw. (mit Schwung) áusschütten

захіна́ць, захіну́ць

1. (прыкрыць) éinhüllen vt; umhǘllen vt; schlíeßen* vt (закрыць);

2. (закруціць у што-н.) éinpacken vt, éinwickeln vt

наду́мваць

1. (прыдумаць што-н.) erdénken* vt, áusdenken* vt;

2. (прыняць якое-н. рашэнне) beschlíeßen* vt; sich (D) etw. vórnehmen*

натхні́ць begéistern vt, ánregen vt, inspiríeren vt (на што-н. zu D); entflámmen vt, hínreißen* vt; ánfeuern vt (захапіць, прывабіць)

рассле́даваць юрыд. (éingehend) untersúchen vt; náchforschen vi (што-н. D); ermítteln vt (устанавіць);

гэ́та трэ́ба рассле́даваць das muss untersúcht wérden

пашчарбі́ць schártig máchen, Schárten máchen (што-н. in A);

пашчарбі́ць сяке́ру die Axt schártig máchen, Schárten in die Axt máchen

прадзіра́цца разм.

1. (разадрацца) (zer)réißen* vi (s);

2. (прабірацца праз што-н.) sich dúrchdrängen; sich (D) éinen Weg báhnen

блакірава́ць

1. вайск. die Blockáde verhängen (што-н. über A);

2. чыг. blockíeren vt, spérren vt;

3. фін. spérren vt

ко́нтра… (першая частка ў складаным слове, якая абазначае супрацьпастаўленне, працілегласць таму, што выражана ў яго другой частцы) Gégen-, Wíder-, Kónter-