wyjąć
1. выняць; дастаць;
2. выключыць;
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
wyjąć
1. выняць; дастаць;
2. выключыць;
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
zadłużyć się
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
zamartwiać się
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
Адца́цкаць ’апрацаваць рэч
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Рынкаля́ско ’ручка ў вілах’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
кале́га
(
асоба аднолькавай з кім
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
камента́тар
(
той, хто каменціруе што
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
кампара́тар
(
вымяральны прыбор, які дзейнічае
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
клі́рас
(
месца для пеўчых у хрысціянскім храме на ўзвышэнні
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
дыпло́ід
(ад дыпла- + -оід)
арганізм, клеткі цела якога маюць
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)