Тарды́нка (тырды́нка) ’жалезны абручык, які набіваецца на калодку кола’ (кам., Шатал.). Гл. тарарынка.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Пракідкі́ ’які знаходзіць выхад з цяжкіх абставін; знаходлівы, пранырлівы, прабіўны’ (ТСБМ). Гл. кідкі.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Пярвіна́ ’аблога, цаліна’ (Мат. Маг.). Да первы ’першы’ (гл.), відаць, ’які апрацоўваецца ўпершыню’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
◎ Наку́тнік ’набожнік, рушнік, які вешаюць на абразы’ (Мат. Гом.). Да кут ’вугал, покуць’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Папялі́сты ’які мае колер попелу’ (ТСБМ), папяля́сты ’тс’ (Гарэц., Мал.). Да попел (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
◎ Парояк ’рой (які адыходзіць на чацвёрты дзень)’ (Мат. Гом.). Конфікснае (pa‑+‑ak) адкрой.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Лузонік ’арэх, які сам вывальваецца з шапачкі’ (Янк. 1). Да луза́н, лузга́н (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
resident
[ˈrezɪdənt]1.
n.
1) ста́лы жыха́р
resident physician — ле́кар, які́ жыве́ пры шпіталі́
2) ле́кар, які зако́нчыў ле́карскую пра́ктыку і жыве́ пры шпіталі́
3) рэзыдэ́нт -а m. (дыпляматы́чны прадстаўні́к не́йкае дзяржа́вы ў друго́й, ра́нгам ніжэ́йшы за пасла́ньніка)
2.
adj.
непералётны (пра пту́шку)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
hate
[heɪt]1.
v.t.
1) ненаві́дзець
2) ве́льмі не любі́ць
I hate to study — Я не люблю́ вучы́цца
I hate to trouble you — Мне ве́льмі непрые́мна турбава́ць вас
2.
n.
няна́вісьць f.
3.
adj.
які́ выкліка́е, се́е няна́вісьць
hate letter — ліст, які́ се́е няна́вісьць
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Гусце́ча ’густы зараснік’ (Янк. Мат.). Паводле Трубачова (Слав. языкозн., V, 178), магчыма, адлюстраванне прасл.дыял.*gǫstotja (параўн. галеча, малеча і да т. п.), дзе прасл. суфікс *‑otja, які мае паралелі ва ўкр. і ў паўд.-слав. мовах (у іх зах. групе). Мусіць, недакладнае тлумачэнне. Для бел.‑еча (як і для ўкр.‑еча) зыходным з’яўляецца ‑*etja (суфікс, які ўзнік на базе *‑eta, які меў тую ж функцыю, што і ‑ota; магчыма, тут было старое чаргаванне вакалізму е : о, ‑*eta : ‑*ота).