Verbum

hínführen

1. vt адво́дзіць, прыво́дзіць

2. vi ве́сці куды́-н. (пра дарогу)

Míttler m -s, -

1) пасрэ́днік

2) тк. sg Зба́ўца, Збаві́цель (пра Хрыста)

ábgestanden a

1) за́тхлы

2) які́ вы́тхнуўся (пра віно, піва і г.д.)

fúnken vt

1) перадава́ць па ра́дыё

2) разм. страля́ць, палі́ць (пра артылерыю)

gebráten

1. part II ад bráten*

2. a сма́жаны, сква́раны (пра сала)

gekráust a

1) заві́ты, кучара́вы

2) сабра́ны ў мале́нькія збо́ркі (пра тканіну)

gróllen vi

1) (D) злава́ць (на каго-н.)

2) груката́ць (пра гром)

rasánt a

1) вайск. насці́льны (пра артылерыйскі агонь)

2) імклі́вы, шалёны, галавакру́жны

Räubergeschichte f -, -en

1) ка́зкі [раска́зы] пра разбо́йнікаў

2) pl абы-што́, небылі́цы

sácken II vi апуска́цца, дава́ць аса́дку (пра судна, будынак і да т.п.)