анагра́ма, ‑ы,
Перастаноўка літар у слове, пры якой атрымліваецца новае
[Грэч. anagramma.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
анагра́ма, ‑ы,
Перастаноўка літар у слове, пры якой атрымліваецца новае
[Грэч. anagramma.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
мармо́ль, ‑маля,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прыста́вачны, ‑ая, ‑ае.
Які з’яўляецца прыстаўкай.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пустасло́ўе, ‑я,
Пустыя размовы; балбатня.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
элі́зія, ‑і,
У мовазнаўстве — пропуск канцавога галоснага гука ў слове, калі наступнае
[Лац. elisio.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
глаго́л
1.
2. (речь, слово)
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
жёлчный
1. жо́ўцевы;
жёлчный пузы́рь жо́ўцевы пузы́р;
2. (злобный) зласлі́вы, зло́сны;
жёлчные
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
цеди́ть
◊
цеди́ть
цеди́ть сквозь зу́бы цадзі́ць праз зу́бы;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
морф
(
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
КОНТР..., КОНТРА... (ад
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)