шклава́льнасць, ‑і, ж.

Спец. Здольнасць шклавацца. Шклавальнасць пяску. Шклавальнасць белай гліны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

шнурава́льны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які прызначаецца, служыць для шнуравання. Шнуравальная машына.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

штамб, ‑а, м.

Спец. Частка ствала дрэва ад кораня да кроны.

[Ад ням. Stamm — ствол.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

штыб, ‑у, м.

Спец. Дробны ці здробнены каменны вугаль. Вугальны штыб.

[Ад ням. Staub — пыл.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

шчоткатрыма́льнік, ‑а, м.

Спец. Прылада для замацоўвання шчотак (у 3 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

шыхтава́ць, ‑тую, ‑туеш, ‑туе; незак., што.

Спец. Састаўляць шыхту. Шыхтаваць руды.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

эканама́йзерны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае адносіны да эканамайзера. Эканамайзерная камера.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

экспланта́цыя, ‑і, ж.

Спец. Эксперыментальны метад вырошчвання тканкі па-за арганізмам.

[Ад лац. ex — па-за і planto — саджаю.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

электрагартава́нне, ‑я, н.

Спец. Гартаванне металу токамі высокай частаты. Паверхневае электрагартаванне.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

электралюмінесцэ́нцыя, ‑і, ж.

Спец. Люмінесцэнцыя, якая ўзнікае пад уздзеяннем электрычнага поля.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)