całodzienny

які працягваецца цэлы (увесь) дзень; тое, што адбываецца на працягу ўсяго дня;

całodzienny zarobek — заробак за [цэлы] дзень

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

naramiennik

м.

1. вайск.. пагон, эпалет;

2. гіст. наплечнік (частка даспехаў);

3. уст. бранзалет (які носяць вышэй локця)

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

obrazkowy

obrazkow|y

малюнкавы; які складаецца з малюнкаў;

łamigłówka ~a — малюнкавая галаваломка; рэбус;

pismo ~e — малюнкавае пісьмо; піктаграфія

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

podejrzany

1. падазраваны ў чым; які падазраецца ў чым;

być ~m o co — падазравацца ў чым;

2. падазроны

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

usługowy

usługow|y

які абслугоўвае;

punkt (zakład) ~y — прадпрыемства службы быту; прадпрыемства бытавога абслугоўвання;

działalność ~a — сфера абслугоўвання

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

maturalny

maturaln|y

які адносіцца да экзамена або атэстата сталасці;

świadectwo ~e — атэстат сталасці;

bal ~y — выпускны баль

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

missing [ˈmɪsɪŋ] adj.

1. (from) яко́га нестае́, не хапа́е (на звычайным месцы);

One name is missing from the list. Аднаго імя нестае ў спісе;

Fill in the missing words in the text. Устаўце словы, якіх не хапае ў тэксце.

2. які́ прапаў, знік;

go missing BrE зні́кнуць;

Two files have gone missing. Зніклі дзве папкі;

missing in action які́ прапаў на вайне́

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Вясе́льны ’які мае дачыненне да вяселля’ (Нас., КТС, БРС, Мал., віл., З нар. сл.). Утворана пры дапамозе суф. ‑н‑ы (< ьnъ) ад вясе́лле (гл.).

Вя́сельны ’які мае дачыненне да вя́сла, зроблены з вясла’. Утворана ад вя́сла (гл.) і суф. ‑н‑ы (< ьnъ).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Вінава́йца ’вінаваты, які абвінавачваецца, віноўнік’ (Шат., КТС), ст.-бел. виновайца ’тс’ (1580 г.); ’даўжнік’ (Гарэц., Др.-Падб., Яруш., Нас.). Запазычана з польск. winowajca, ст.-польск. winowaćca ’віноўнік’ (Булыка, Запазыч., 64; Брукнер, 622); параўн. яшчэ польск. ’мужчына, які ашукаў дзяўчыну і з’яўляецца бацькам дзіцяці’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Механоша ’непаседа’ (Ян.) у выніку пераносу значэння пад уплывам маха́ць з механоша ’які носіць мяхі’. Параўн. механош ’рабочы ў млыне’ (Бяльк.), механоша ’чалавек, які ў час калядавання збірае ў мех падарункі для шчадроўшчыкаў’ (ТС, Растарг.). Да мех і насі́ць (гл.). Гл. таксама маханоша.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)