Verbum

абчаса́цца, 1 і 2 ас. не ўжыв., -чэ́шацца; зак.

Стаць роўным, гладкім ад часання.

Бервяно добра абчасалася.

|| незак. абчэ́свацца, -аецца.

дзе́дзіч, -а, мн. -ы, -аў, м. (гіст.).

1. Спадчыннік дзедаўскага двара¹, маёнтка.

2. Уладар маёнтка, атрыманага ў спадчыну ад продкаў.

дэгазі́раваць, -рую, -руеш, -руе; -руй; -раваны; зак. і незак., што.

Абясшкодзіць (абясшкоджваць) што-н. ад атрутных газаў, рэчываў.

Д. мясцовасць.

павару́шваць, -аю, -аеш, -ае; незак., каго-што або чым.

Варушыць крыху або час ад часу.

Вецер паварушвае галіны.

П. пальцамі.

пагляда́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; незак.

Глядзець (у 1 і 2 знач.) час ад часу.

П. на гадзіннік.

Паглядай за дзецьмі.

паго́йдвацца, -аюся, -аешся, -аецца; незак.

Гайдацца злёгку ці час ад часу.

Байдарка ціха пагойдвалася на хвалях.

|| наз. паго́йдванне, -я, н.

падзе́цца, -дзе́нуся, -дзе́нешся, -дзе́нецца; -дзе́нься; зак. (разм.).

Схавацца, знікнуць, прапасці.

Куды падзеліся дзеці? Куды п. ад сораму? Нікуды не падзенешся.

падкасі́цца, 1 і 2 ас. не ўжыв., -ко́сіцца; зак.

Аслабець ад стомленасці, моцнага хвалявання, узрушэння.

Ногі падкасіліся.

|| незак. падко́швацца, -аецца.

падула́дны, -ая, -ае.

Які знаходзіцца пад чыёй-н. уладай, залежны ад каго-, чаго-н.

П. закону.

|| наз. падула́днасць, -і, ж.

суверэнітэ́т, -у, М -тэ́це, м.

Поўная незалежнасць дзяржавы ад іншых дзяржаў у яе ўнутраных справах і міжнароднай палітыцы.

Нацыянальны с.