тра́верзны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае адносіны да траверзу і траверзы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

транскрыбі́равацца, ‑руецца; незак.

Спец.

1. Падвяргацца транскрыпцыі.

2. Зал. да транскрыбіраваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

транслітара́цыя, ‑і, ж.

Спец. Перадача літар адной пісьменнасці літарамі другой пісьменнасці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

транспазі́цыя, ‑і, ж.

Спец. Тое, што і трапспанаванне. Транспазіцыя музычнага твора.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

трог, ‑а, м.

Спец. Горная даліна карытападобнай формы, утвораная дзейнасцю леднікоў.

[Ням. Trog — карыта.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

трохвыме́рнасць, ‑і, ж.

Спец. Наяўнасці, трох вымярэнняў (даўжыні, шырыні і вышыні).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

трыфто́нг, ‑а, м.

Спец. Спалучэнне трох галосных гукаў у адным складзе.

[Ад грэч. tri- — у складаных словах тры і phtongos — гук.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

тубе́ркул, ‑а, м.

Спец. Бугарок у тканках арганізма, выкліканы туберкулёзнай палачкай.

[Лац. tuberculm — бугарок.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

тузлукава́нне, ‑я, н.

Спец. Спосаб кансервавання пры дапамозе апускання ў тузлук.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

турбуле́нцыя, ‑і, ж.

Спец. Віхравы, беспарадкавы рух (часцінак вадкасці або газу).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)