Verbum

выдзіма́ць

1. heráusblasen* vt, blásen* vt (з чаго-н. aus D);

2. тэх.:

выдзіма́ць шкло Glas blásen*

кпіць spótten vi (з каго-н., чаго-н. über A), verspótten vt; bespötteln vt (пасмейвацца); verhöhnen vt

крышталёвы

1. (празрысты) kristállklar, kristállen;

2. (выраблены з крышталю) Kristáll-, kristállen;

3. перан. (нявінны, бязгрэшны) rein, fléckenlos

пакале́нне н. Generatión f -, -en;

з пакале́ння ў пакале́нне von Generatión zu Generatión;

маладо́е пакале́нне júnge Generatión

адбіўны́:

адбіўна́я катле́та Kotelétt n -(e)s, -e і -s; (з косткай); Schnítzel n -s, - (без косткі)

аднаро́дны gléichartig; gleich; verwándt (блізкі, падобны);

грам. сказ з аднаро́днымі чле́намі грам. ein Satz mit gléichartigen Sátzgliedern

амбі́цыя ж.

1. Ambitión f -; Éhrgeiz m -es;

2. Hóchnäsigkeit f - (самалюбства);

чалаве́к з амбі́цыяй hochnäsiger [éingebildeter] Mensch

межава́цца

1. grénzen vi (з чым-н. an A);

2. (перамяжоўвацца) (áb)wéchseln, aufeinánder fólgen vi (s)

на́гала прысл.

1. kahl;

стры́гчы на́гала kahl schéren*;

2. вайск. blank;

з ша́бляй на́гала mit blánkem Säbel

пераадо́лець überwínden* vt, überwä́ltigen vt, bewä́ltigen vt; bezwíngen* vt; (справіцца з чым-н.) fértig wérden (mit D)