плюснявы́, ‑ая, ‑ое.

Спец. Які мае адносіны да плюсны. Плюснявая косць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паніро́вачны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які прызначаны, служыць для паніроўкі. Паніровачныя сухары.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пантакры́н, ‑у, м.

Спец. Лячэбны танізуючы сродак, які здабываецца з пантаў.

[Ад слова панты і грэч. krínō — аддзяляю.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паралагі́зм, ‑у, м.

Спец. Няправільны вывад у выніку ненаўмыснай лагічнай памылкі.

[Ад грэч. paralogismós.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паралакты́чны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае адносіны да паралакса. Паралактычнае зрушэнне.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

парасо́ль, ‑я, м.

Спец. Самалёт-манаплан з крылом, устаноўленым над корпусам.

[Фр. parasol, ад лац. paro — адбіваю і sol — сонца.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паско́к, ‑у, м.

Спец. Скачок на месцы.

•••

Скок-паскок гл. скок.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пата́льны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Зроблены з паталі; пакрыты паталлю. Патальная рамка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

патэнтаздо́льны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які задавальняе ўсім патрабаванням на атрыманне патэнта.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

п’езо́метр, ‑а, м.

Спец. Прыбор для вымярэння механічнага напружання і ціску.

[Грэч. piézō — цісну і metreō — мераю.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)