біпатры́ды

(ад бі- + гр. patris, -idos = бацькаўшчына)

асобы, якія адначасова маюць грамадзянства дзвюх або больш дзяржаў.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

парако́клюш

(ад пара- + коклюш)

вострае інфекцыйнае дзіцячае захворванне, падобнае да коклюшу, але з больш лёгкім працяканнем.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

пратамі́ны

(ад прата- + аміны)

прасцейшыя бялковыя рэчывы, якіх больш за ўсё ў сперме і ікры рыб.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

moderately [ˈmɒdərətli] adv. уме́рана; больш-менш;

The house was moderately large. Дом быў не надта вялікі;

a moderately expensive suit не ве́льмі дарагі́ касцю́м

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

purposeful [ˈpɜ:pəsfəl] adj. мэтанакірава́ны;

Young people’s energies should be directed towards more purposeful activities. Энергія маладых людзей павінна быць накіравана на больш карысную дзейнасць.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

тым злучн.:

тым больш um so mehr;

між тым unterdéssen, inzwíschen, indéssen;

між тым як … während …, indéssen …;

тым не менш [ме́ней] nichtsdestowéniger; úngeachtet déssen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

мало́дшы

1. jünger (больш малады); der jüngste (самы малады);

мало́дшае пакале́нне die jüngere Generatión;

2. (па службе) Únter-;

мало́дшы навуко́вы супрацо́ўнік wíssenschaftlicher Assistént

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

стано́вішча ср., в разн. знач. положе́ние;

міжнаро́днае с. — междунаро́дное положе́ние;

дыві́зія заняла́ больш вы́гаднае с. — диви́зия заняла́ бо́лее вы́годное положе́ние;

◊ гаспада́р с. — хозя́ин положе́ния;

пі́кавае с. — пи́ковое положе́ние

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

рвач, ‑а, м.

Разм. Чалавек, які імкнецца атрымаць за сваю работу больш, чым яна каштуе, ці нядобрасумленнымі спосабамі здабыць як мага больш асабістых выгод. Ладавалі заявы звычайна рвачы, спадзеючыся: моў, новы старшыня мала ведае калгас і людзей — самы зручны выпадак ускубнуць, што можна. Дуброўскі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паглушэ́ць, ‑эю, ‑эеш, ‑эе; зак.

Стаць, зрабіцца больш глухім (у 1–3 знач.). На хвіліну здалося, што наступіла цішыня, што ўсё замерла, і нібы стукат тракаў паглушэў. Мележ. Неўзаметку арэшнік скончыўся, і хлапчук апынуўся ў густым маладым ельніку. Тут дарога паглушэла яшчэ больш. Вышынскі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)