інгаля́тар, ‑а, м.

1. Апарат для лячэння інгаляцыяй.

2. Тое, што і інгаляторый.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

інжэ́ктар, ‑а, м.

Струменная помпа для нагнятання вадкасцей у розныя апараты і рэзервуары.

[Фр. injecteur.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

інтраскапі́чны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да інтраскапіі, прызначаны для яе. Інтраскапічны апарат.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

інтэрклу́б, ‑а, м.

Клуб для сустрэч прадстаўнікоў розных краін і нацыянальнасцей; інтэрнацыянальны клуб.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

казнасхо́вішча, ‑а, н.

Уст. Месца для захавання казны (у 3 знач.). Архіепіскапскае казнасховішча.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

калча́н, ‑а, м.

Скураная або драўляная сумка, чахол для стрэл. Напоўніць калчан стрэламі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

каменедрабі́льны, ‑ая, ‑ае.

Прызначаны для драблення камення і інш. горных парод. Каменедрабільны агрэгат.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бульбакапа́лка, ‑і, ДМ ‑лцы; Р мн. ‑лак; ж.

Машына для канання бульбы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бульбамы́йка, ‑і, ДМ ‑майцы; Р мн. ‑мыек; ж.

Прылада для мыцця бульбы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

буракакапа́лка, ‑і, ДМ ‑лцы; Р мн. ‑лак; ж.

Машына для копкі буракоў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)