вымяра́льнік, ‑а,
1. Прылада, прызначаная
2. Тое, што і вымернік.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вымяра́льнік, ‑а,
1. Прылада, прызначаная
2. Тое, што і вымернік.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
агараджа́льны, ‑ая, ‑ае.
Прызначаны
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
агульнаеўрапе́йскі, ‑ая, ‑ае.
Агульны, адзіны
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
агульнакалга́сны, ‑ая, ‑ае.
Агульны
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
агульнаўстано́ўлены, ‑ая, ‑ае.
Устаноўлены
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
абма́зачны, ‑ая, ‑ае.
Прызначаны
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
абця́жачны, ‑ая, ‑ае.
Які мае дачыненне да абцяжкі, служыць
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
абві́вачны, ‑ая, ‑ае.
Звязаны з абвіўкай; прызначаны
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
капа́лка, ‑і,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
капа́льны, ‑ая, ‑ае.
Які служыць або выкарыстоўваецца
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)