вымяра́льнік, ‑а, м.

1. Прылада, прызначаная для вымярэння.

2. Тое, што і вымернік.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

агараджа́льны, ‑ая, ‑ае.

Прызначаны для абгароджвання, засцярогі чаго‑н. Агараджальная дамба. Агараджальныя збудаванні.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

агульнаеўрапе́йскі, ‑ая, ‑ае.

Агульны, адзіны для ўсёй Еўропы; які пашыраецца на ўсю Еўропу.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

агульнакалга́сны, ‑ая, ‑ае.

Агульны для ўсяго калгаса; які аб’ядноўвае ўсіх калгаснікаў. Агульнакалгасны сход.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

агульнаўстано́ўлены, ‑ая, ‑ае.

Устаноўлены для ўсіх або ўсімі. Агульнаўстаноўленыя правілы прыёму. Агульнаўстаноўлены парадак.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абма́зачны, ‑ая, ‑ае.

Прызначаны для абмазкі, звязаны з абмазкай. Абмазачны матэрыял. Абмазачныя работы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абця́жачны, ‑ая, ‑ае.

Які мае дачыненне да абцяжкі, служыць для абцяжкі. Абцяжачная тканіна.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абві́вачны, ‑ая, ‑ае.

Звязаны з абвіўкай; прызначаны для абвіўкі. Абвівачныя работы. Абвівачная стужка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

капа́лка, ‑і, ДМ ‑лцы; Р мн. ‑лак; ж.

Разм. Прылада для капання.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

капа́льны, ‑ая, ‑ае.

Які служыць або выкарыстоўваецца для канання, копкі ​1. Капальныя прылады.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)