хаду́лі, -ду́ль і -яў, адз. хаду́ля, -і, ж.

1. Шасты з высока прыбітымі прыступкамі, стаўшы на якія можна хадзіць вялікімі крокамі.

Хадзіць на хадулях.

2. перан. Пра што-н. напышлівае, высакамернае, ненатуральнае.

3. перан. Доўгія ногі (разм.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

шапяля́вы, -ая, -ае.

1. Які вымаўляе свісцячыя гукі (с,

з) падобна да шыпячых (ш, ж).

Шапялявае дзіця.

2. Пра свісцячыя зычныя гукі: які вымаўляецца блізка да шыпячых.

Ш. гук.

Шапялява (прысл.) вымаўляць «с».

|| наз. шапяля́васць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

шпінгале́т, -а, М -ле́це, мн. -ы, -аў, м.

1. Засаўка для запірання створак акон, дзвярэй.

2. Пра дзіця, падлетка, які мае малы рост (разм.).

Ш., а лезе ў дарослую кампанію.

|| прым. шпінгале́тны, -ая, -ае (да 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ліня́ць

1. (пра матэрыю) verblássen vi (s), áusbleichen* vi (s), verschíeßen* vi (s);

не ліня́ць fárb¦echt [wásch¦echt] sein, nicht ábfärben;

2. біял. sich háaren, háaren vi (пра жывёл); máusern vi, sich máusern (пра птушак); sich häuten, die Haut ábwerfen* (пра паўзуноў);

◊

воўк ко́жны год ліня́е, а нату́ры не мяня́е der Wolf ändert wohl das Haar, doch bleibt er wie er war

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

mellow

[ˈmeloʊ]

1.

adj.

1) сьпе́лы; сакаві́ты, со́чны (пра плады́)

2) лаго́дны, прые́мны (віно́, гук, сьвятло́)

3) мякка́я, рассы́пістая (пра гле́бу)

4) нападпі́тку

2.

v.

1) зьмякча́ць (-ца)

2) пасьпява́ць, высьпява́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

harden

[ˈhɑ:rdən]

1.

v.

1) цьвярдзе́ць, рабі́ць (-ца) цьвёрдым

2) загарто́ўваць (-ца)

3) рабі́ць (-ца) бязду́шным, бязьлі́тасным

4) гартава́ць (пра хара́ктар)

2.

v.i.

1) расьці́, узраста́ць (пра цэ́ны а́кцыяў)

2) зацьвярдзява́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

operative

[ˈɑ:pərətɪv]

1.

adj.

1) які́ ма́е сілу (пра зако́н)

to become operative — увайсьці́ ў сі́лу (пра зако́н)

2) апэраты́ўны, дзе́йны

3) апэрацы́йны

2.

n., informal

дэтэкты́ў -ва, шпік -а́ m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

sputter

[ˈspʌtər]

1.

v.i.

1) шыпе́ць, трашчэ́ць (пра аго́нь), сквірчэ́ць (пра сква́ркі)

2) пы́рскаць, плява́цца, выплёўваць

3) лапата́ць

2.

n.

1) шыпе́ньне n., трэ́скат -у m.; сквірчэ́ньне n.

2) лапата́ньне n.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

whine

[hwaɪn]

1.

v.i.

1) скавыта́ць; скуго́ліць; еката́ць (пра саба́ку)

2) пішчэ́ць, хны́каць (пра дзіця́)

3) нарака́ць; ска́рдзіцца

2.

n.

1) скавыта́ньне, скуго́леньне n.

2) піск -у m., хны́каньне, нарака́ньне n.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

разгу́львацца, разгуля́цца

1. (пачаць гуляць лёгка і добра) sich éinspielen;

2. (разбесяліцца) lústig [múnter] wérden; in Stím mung kómmen*;

3. (пра дзяцей) in Spíeleifer geráten*;

4. разм. (аддацца разгулу, п’янству) prássen vt, zéchen vi;

5. (пра надвор’е) sich áufklären, sich áufheitern; tóben vi (пра непагадзь)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)