карэ́йцы, ‑аў;
Народ, які складае асноўнае насельніцтва Карэі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
карэ́йцы, ‑аў;
Народ, які складае асноўнае насельніцтва Карэі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
кіта́йцы, ‑аў;
Народ, які складае асноўнае насельніцтва Кітая.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
йе́менцы, ‑аў;
Насельніцтва Йемена, якое складаецца з арабаў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
куба́нка, ‑і,
1. Сорт пшаніцы.
2. Шапка са смушкавым аколышкам і плоскім верхам.
[Ад назвы ракі Кубані на Паўночным Каўказе.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
кубі́нцы, ‑аў;
Народ, які складае асноўнае насельніцтва Кубы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ліва́нцы, ‑аў;
Народ, які складае асноўнае насельніцтва Лівана.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
малдава́не, ‑ван;
Народ, які складае асноўнае насельніцтва Малдаўскай ССР.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
марака́нцы, ‑аў;
Народ, які складае асноўнае насельніцтва Марока.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
грэ́кі, ‑аў;
Народ, які складае асноўнае насельніцтва Грэцыі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
даргі́нцы, ‑аў;
Народ, які жыве ў Дагестанскай АССР.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)