hírnverbannt a разм. вар’яц́кі, шалёны, дзіва́цкі

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

rápplig, ráppelig a разм. звар’яце́лы, шалёны

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

swashbuckling [ˈswɒʃbʌklɪŋ] adj. безразва́жны, неабду́маны; шалёны;

a swashbuckling tale of adventures апавяда́нне пра невераго́дныя прыго́ды

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

шалёна прысл. únbändig; ún(be)zähmbar (нестрымана); úngestüm (імкліва, бурна); гл. шалёны

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

безу́мный

1. разг. вар’я́цкі, шалёны; (безрассудный) безразва́жны, неразу́мны;

2. (чрезвычайный) разг. шалёны, надзвыча́йны, страшэ́нны; (сильный) ве́льмі мо́цны;

3. сущ. (сумасшедший) уст. вар’я́т, -та м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Ванца́ты ’нервовы, шалёны’ (КЭС). Прыметнік з суфіксам ‑аты ад ванц‑ак ’падучая, хвароба жывата’ (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

кана́т, ‑а, М ‑наце, м.

Тоўстая моцная вяроўка з валакна або дроту. Сталёвы канат. Якарны канат. □ Вецер гудзеў, бы шалёны, нацягваючы струнамі канаты абедзвюх мачтаў. Лынькоў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

obłędny

разм.

1. вар’яцкі; шалёны; безразважны; неразумны;

2. надзвычайны; шалёны, страшэнны; вельмі моцны;

3. уст. памылковы

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

wáhnwitzig a безразва́жны; шалёны, дзіва́цкі; недарэ́чны, бязглу́зды

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

беснова́тый

1. уст. (душевнобольной) звар’яце́лы;

2. (неистовствующий) разг. ашале́лы, шалёны; (одержимый) апанта́ны;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)