Разм. Такі, якога можна заўважыць, убачыць, распазнаць. Стала смутна ў хаце, Як бы з усіх куткоў і шчылін, З усіх чуць-чуць заметных звілін Сюды бяда панапаўзала.Колас.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прадугле́дзець, ‑джу, ‑дзіш, ‑дзіць; зак., што.
Наперад убачыць, угадаць магчымасць чаго‑н. — Я пачуў чужыя крокі і схапіўся за пісталет. Ён [Савіч] прадугледзеў гэта. Сказаў з-за вугла: «Не ўздумайце страляць».Шамякін.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
уви́детьсов.уба́чыць, угле́дзець; a лу́чше оди́н раз уви́деть, чем сто раз услы́шать вер не ска́зу, а пака́зу;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
даба́чыць, ‑чу, ‑чыш, ‑чыць; зак.
1.што. Даглядзець да канца.
2.(звычайназадмоўем), чаго. Угледзець, убачыць. Дзядзька Мікалай не такі чалавек, каб дзе якую навіну не дачуў ці чаго не дабачыў.Якімовіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
erblíckenvtуба́чыць, заўва́жыць;
das Licht der Welt ~ нараджа́цца, прыхо́дзіць на свет
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
загле́дзець, ‑гледжу, ‑гледзіш, ‑гледзіць; зак., каго-што і сазлучн. «што».
Разм. Угледзець, убачыць. Гаспадыня Петрусёвай кватэры загледзела іх [Рыгора і Рыму] з акна.Гартны.Арон з Ігнасём загледзелі, што, Цімох пазірае спадылба на новых гасцей.Мурашка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
напаўсур’ёзны, ‑ая, ‑ае.
Не зусім сур’ёзны. Напаўсур’ёзны тон. □ Міхась пранікліва паглядзеў на Валю, але па твару яе нічога не мог убачыць — ён быў звычайны: напаўсур’ёзны, напаўздзіўлены; нават тая чырвань, што ўспыхнула спачатку, знікла.Шахавец.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
specially[ˈspeʃəli]adv.
1. спецыя́льна;
I went there specially to see them. Я пайшла туды толькі дзеля таго, каб убачыць іх.
2.infml асаблі́ва;
specially careful асаблі́ва ўва́жлівы
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
zobaczyć się
zobaczy|ć się
зак.
1. убачыцца; пабачыцца;
~ymy się wkrótce — мы хутка пабачымся;
2.убачыць сябе;
~ć się w lustrze — убачыць сябе ў люстэрку
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
прадра́ны, ‑ая, ‑ае.
1.Дзеепрым.зал.пр.ад прадраць.
2.узнач.прым. З дзіркай, дзіркамі. [Антось] убачыць прадраную блузку і скрыва пазіраць будзе на яе [Яніну], і твар яго лісіны будзе такі дапытлівы і такі агідны.Мурашка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)