рэ́тра.

1. нескл., н. Усё старадаўняе, што ўзнаўляе старое, мінулае.

Мода на р.

2. нязм. Стары, старадаўні, які ўзнаўляе старадаўнасць, даўніну.

Танцы ў стылі р.

Абсталяванне ў стылі р.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ста́рица ж. ста́рыца, -цы ж., обл. стары́к, -ка́ м., старо́е рэ́чышча.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Fírnewein m -(e)s старо́е [вы́трыманае] віно́

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

замяні́цца сов.

1. замени́ться; (восполниться — ещё) возмести́ться;

ста́рое ~ні́лася но́вым — ста́рое замени́лось но́вым;

стра́ты не ~ме́няцца — поте́ри не возместя́тся;

2. разг. (вещами случайно) обменя́ться, обмени́ться

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Áltstadt f -, -städte стары́ го́рад, старо́е ме́сца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

áufwärmen vt падаграва́ць;

◊

álte Geschíchte [álten Kohl] ~ успаміна́ць старо́е

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

развалю́ха, -і, ДМ -лю́се, мн. -і, -лю́х, ж. (разм.).

Пра што-н. старое, якое вось-вось разваліцца.

Не хата, а р.

Хопіць ездзіць на машыне-развалюсе.

|| памянш. развалю́шка, -і, ДМ -шцы, мн. -і, -шак.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

let bygones be bygones

дарава́ць і забы́цца (старо́е)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

кары́та, ‑а, М ‑рыце, н.

Прадаўгаватая пасудзіна, выдзеўбаная з дрэва або збітая з дошак, якая скарыстоўваецца звычайна для кармлення жывёлы. Дубовае карыта. Свіное карыта. □ [Наталля] дастала з печы чыгун паранай бульбы, пасекла ў карыце і замяшала свінням. Чорны. Калі гусяняты заканчвалі выбіраць насамі-лодачкамі корм з карытаў, дзяўчынкі гналі іх на возера. Даніленка. // Пра старое, непрыгоднае судна, лодку. Усхапіўся дзядзька мокры, брудны, А вынік спробы той паскудны: Чаўнок не човен, а карыта, І нос і частка дна адбіта. Колас.

•••

Лезці не ў сваё карыта гл. лезці.

Разбітае (старое) карыта — пра што‑н. старое, непрыгоднае. — Гэта не машына, а старое карыта, сэр. Тарантас фермера Молі. Шамякін.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

oaken

[ˈoʊkən]

adj.

дубо́вы

the old oaken bucket — старо́е дубо́вае вядро́

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)