урачэ́бна-саніта́рны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. урачэ́бна-саніта́рны урачэ́бна-саніта́рная урачэ́бна-саніта́рнае урачэ́бна-саніта́рныя
Р. урачэ́бна-саніта́рнага урачэ́бна-саніта́рнай
урачэ́бна-саніта́рнае
урачэ́бна-саніта́рнага урачэ́бна-саніта́рных
Д. урачэ́бна-саніта́рнаму урачэ́бна-саніта́рнай урачэ́бна-саніта́рнаму урачэ́бна-саніта́рным
В. урачэ́бна-саніта́рны (неадуш.)
урачэ́бна-саніта́рнага (адуш.)
урачэ́бна-саніта́рную урачэ́бна-саніта́рнае урачэ́бна-саніта́рныя (неадуш.)
урачэ́бна-саніта́рных (адуш.)
Т. урачэ́бна-саніта́рным урачэ́бна-саніта́рнай
урачэ́бна-саніта́рнаю
урачэ́бна-саніта́рным урачэ́бна-саніта́рнымі
М. урачэ́бна-саніта́рным урачэ́бна-саніта́рнай урачэ́бна-саніта́рным урачэ́бна-саніта́рных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

лячэ́бна-саніта́рны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. лячэ́бна-саніта́рны лячэ́бна-саніта́рная лячэ́бна-саніта́рнае лячэ́бна-саніта́рныя
Р. лячэ́бна-саніта́рнага лячэ́бна-саніта́рнай
лячэ́бна-саніта́рнае
лячэ́бна-саніта́рнага лячэ́бна-саніта́рных
Д. лячэ́бна-саніта́рнаму лячэ́бна-саніта́рнай лячэ́бна-саніта́рнаму лячэ́бна-саніта́рным
В. лячэ́бна-саніта́рны (неадуш.)
лячэ́бна-саніта́рнага (адуш.)
лячэ́бна-саніта́рную лячэ́бна-саніта́рнае лячэ́бна-саніта́рныя (неадуш.)
лячэ́бна-саніта́рных (адуш.)
Т. лячэ́бна-саніта́рным лячэ́бна-саніта́рнай
лячэ́бна-саніта́рнаю
лячэ́бна-саніта́рным лячэ́бна-саніта́рнымі
М. лячэ́бна-саніта́рным лячэ́бна-саніта́рнай лячэ́бна-саніта́рным лячэ́бна-саніта́рных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ме́дыка-саніта́рны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ме́дыка-саніта́рны ме́дыка-саніта́рная ме́дыка-саніта́рнае ме́дыка-саніта́рныя
Р. ме́дыка-саніта́рнага ме́дыка-саніта́рнай
ме́дыка-саніта́рнае
ме́дыка-саніта́рнага ме́дыка-саніта́рных
Д. ме́дыка-саніта́рнаму ме́дыка-саніта́рнай ме́дыка-саніта́рнаму ме́дыка-саніта́рным
В. ме́дыка-саніта́рны (неадуш.)
ме́дыка-саніта́рнага (адуш.)
ме́дыка-саніта́рную ме́дыка-саніта́рнае ме́дыка-саніта́рныя (неадуш.)
ме́дыка-саніта́рных (адуш.)
Т. ме́дыка-саніта́рным ме́дыка-саніта́рнай
ме́дыка-саніта́рнаю
ме́дыка-саніта́рным ме́дыка-саніта́рнымі
М. ме́дыка-саніта́рным ме́дыка-саніта́рнай ме́дыка-саніта́рным ме́дыка-саніта́рных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

КАРАНЦІ́Н (ад італьян. quaranta giorni сорак дзён),

комплекс адм. і медыка-сан. мерапрыемстваў, накіраваных на ізаляцыю эпідэмічнага ачага, з мэтай папярэдзіць пашырэнне і ліквідаваць інфекцыйныя хваробы ў ім. Уведзены ў Італіі ў 14 ст., калі судны, што прыбывалі з мясцовасці, небяспечнай на чуму, трымалі на рэйдзе 40 дзён (адсюль назва). Пазней К. пачалі выкарыстоўваць для барацьбы з каранціннымі хваробамі.

Каранцінныя адм.-сан. мерапрыемствы: забарона прыезду і выезду за межы дзяржавы, прыёму пасылак, закрыццё дзярж. граніц і інш.; мед.-сан.: агляд пасажыраў і экіпажаў, ізаляцыя падазроных на хваробу і хворых, абсервацыя асоб, якія былі ў кантакце з хворымі, прышчэпкі Пры ўзнікненні асабліва небяспечных інфекц. хвароб на К. пераводзяцца асобныя парты, чыг. станцыі, нас. пункты. У штодзённай практыцы сап. органы ўводзяць К. і пры інш. інфекц. хваробах (не каранцінных) у дзіцячых установах, бальніцах. Працягласць К. не меншая, чым макс. інкубацыйны перыяд хваробы.

Ветэрынарны К. — сістэма абмежавальных мерапрыемстваў, каб папярэдзіць занясенне і пашырэнне інфекц. хвароб жывёлы. Бывае прафілакт. і пры выяўленні інфекц. хваробы. Устанаўліваецца пры сібірскай язве, сапе, яшчуры, шаленстве, чуме і інш. На Беларусі першае каранціннае аддзяленне арганізавана ў Магілёве ў 1825. Адзіныя каранцінныя мерапрыемствы зацверджаны Вет. статутам БССР (1924). К. раслін — сістэма дзярж. мерапрыемстваў па ахове тэрыторыі ад пранікнення з інш. дзяржаў небяспечных шкоднікаў, узбуджальнікаў хвароб і шкоднага пустазелля, па ліквідацыі ачагоў заражэння. Гл. Санітарная ахова, Санітарная ахова граніц.

Э.​А.​Вальчук.

т. 8, с. 54

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ста́нцыя, -і, мн. -і, -цый, ж.

1. Пункт, месца прыпынку цягнікоў і іншых транспартных сродкаў.

Чыгуначная с.

С. метро.

2. Адлегласць паміж двума такімі суседнімі пунктамі, перагон.

Праехалі яшчэ дзве станцыі.

3. Назва спецыяльнай установы, якая абслугоўвае насельніцтва, арганізацыі раёна, тэрыторыі ў якіх-н. адносінах.

Тэлефонная с.

Санітарная с.

Паштовая с.

4. Перасоўная лабараторыя.

Касмічная с.

Аўтаматычная с.

|| прым. станцы́йны, -ая, -ае (да 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

саніта́рны Hygi¦ne-, Sanitäts-; sanitär;

саніта́рнае абсталява́нне sanitäre inrichtungen pl;

саніта́рная машы́на Krnkenwagen m -s, -;

саніта́рны самалёт Sanitätsflugzeug n -s, -e;

саніта́рны ўра́ч Hygi¦ne¦inspektor m -s, -tren;

саніта́рны нагля́д Hygi¦eneaufsicht f -, Hygi¦ne¦inspektion f -;

саніта́рная су́мка Verbndtasche f -, -n;

саніта́рныя пра́вілы Hygi¦nebestimmungen pl

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

інспе́кцыя, ‑і, ж.

1. Тое, што і інспектаванне.

2. Установа, арганізацыя, якая інспектуе каго‑, што‑н. Санітарная інспекцыя. Аўтамабільная інспекцыя.

•••

Інспекцыя па якасці — спецыяльны орган, які ажыццяўляе ў СССР нагляд за якасцю прадукцыі.

Інспекцыя працы — спецыяльны орган у СССР для нагляду за захаваннем законаў аб працы.

[Лац. inspectio — нагляд.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

інспе́кцыя ж. Inspektin f -, -en, ufsicht f -, -en; Inspizerung -, -en (агляд);

інспе́кцыя па ахо́ве пра́цы rbeitsschutzinspektion f -;

саніта́рная інспе́кцыя Hygine¦inspektion f -

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

дружы́на, ‑ы, ж.

1. У Старажытнай Русі — група з прыбліжаных князя, якая складала асноўнае яго войска і прымала ўдзел у кіраванні княствам. Дружына полацкага князя.

2. Добраахвотнае аб’яднанне, група, атрад, створаныя з якой‑н. мэтай. Баявыя рабочыя дружыны. Санітарная дружына. Пажарная дружына. Піянерская дружына.

•••

Народная дружына — добраахвотная арганізацыя ў СССР, якая дапамагае міліцыі ў ахове грамадскага парадку.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ВІ́ЦЕБСКАЕ ТАВАРЫ́СТВА ЎРАЧО́Ў, Таварыства віцебскіх урачоў. Дзейнічала ў Віцебску ў 1874—1941. У 1876 налічвала 41 чал. Напачатку займалася пытаннямі сан.-гігіенічнага стану Віцебска. Пратаколы т-ва ў 1877—78 друкаваліся ў «Витебских губернских ведомостях» і выдаваліся асобнымі адбіткамі. У 1917 т-ва пераўтворана ва ўрачэбную секцыю саюза «Усерасійская медыка-санітарная праца» («Усемедсанпраца»), потым у акруговае аддз. саюза. У 1925 пры аддз. створаны навук. гурток. З 1926 у лячэбных установах горада створаны па спецыяльнасцях урачэбныя секцыі, якія ў 1935 пасля адкрыцця кафедраў Віцебскай бальніцы-медінстытута аб’ядналіся ў навукова-мед. т-ва. Яно імкнулася далучыць мясц. урачоў да навук. працы і палепшыць мед. абслугоўванне горада і бліжэйшых раёнаў. Аб’ядноўвала супрацоўнікаў мед. ін-та, у т. л. 27 прафесараў і дацэнтаў і 302 асістэнты (1941). Спыніла існаванне ў сувязі з пачаткам Вял. Айч. вайны. З 1944 дзейнічаюць абласныя спецыялізаваныя мед. навук. т-вы.

А.​П.​Малчанаў.

т. 4, с. 215

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)