эсто́нска-ру́скі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
эсто́нска-ру́скі |
эсто́нска-ру́ская |
эсто́нска-ру́скае |
эсто́нска-ру́скія |
| Р. |
эсто́нска-ру́скага |
эсто́нска-ру́скай
эсто́нска-ру́скае |
эсто́нска-ру́скага |
эсто́нска-ру́скіх |
| Д. |
эсто́нска-ру́скаму |
эсто́нска-ру́скай |
эсто́нска-ру́скаму |
эсто́нска-ру́скім |
| В. |
эсто́нска-ру́скі (неадуш.)
эсто́нска-ру́скага (адуш.) |
эсто́нска-ру́скую |
эсто́нска-ру́скае |
эсто́нска-ру́скія (неадуш.)
эсто́нска-ру́скіх (адуш.) |
| Т. |
эсто́нска-ру́скім |
эсто́нска-ру́скай
эсто́нска-ру́скаю |
эсто́нска-ру́скім |
эсто́нска-ру́скімі |
| М. |
эсто́нска-ру́скім |
эсто́нска-ру́скай |
эсто́нска-ру́скім |
эсто́нска-ру́скіх |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
трася́нка, -і, ДМ -нцы, ж.
1. Стрэсенае сена з саломай, якое ідзе на корм жывёле.
Падрыхтаваць карове трасянку.
2. Беларуска-рускае змешанае маўленне.
Гаварыць на трасянцы.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
а́нгла-няме́цка-ру́скі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
а́нгла-няме́цка-ру́скі |
а́нгла-няме́цка-ру́ская |
а́нгла-няме́цка-ру́скае |
а́нгла-няме́цка-ру́скія |
| Р. |
а́нгла-няме́цка-ру́скага |
а́нгла-няме́цка-ру́скай
а́нгла-няме́цка-ру́скае |
а́нгла-няме́цка-ру́скага |
а́нгла-няме́цка-ру́скіх |
| Д. |
а́нгла-няме́цка-ру́скаму |
а́нгла-няме́цка-ру́скай |
а́нгла-няме́цка-ру́скаму |
а́нгла-няме́цка-ру́скім |
| В. |
а́нгла-няме́цка-ру́скі (неадуш.)
а́нгла-няме́цка-ру́скага (адуш.) |
а́нгла-няме́цка-ру́скую |
а́нгла-няме́цка-ру́скае |
а́нгла-няме́цка-ру́скія (неадуш.)
а́нгла-няме́цка-ру́скіх (адуш.) |
| Т. |
а́нгла-няме́цка-ру́скім |
а́нгла-няме́цка-ру́скай
а́нгла-няме́цка-ру́скаю |
а́нгла-няме́цка-ру́скім |
а́нгла-няме́цка-ру́скімі |
| М. |
а́нгла-няме́цка-ру́скім |
а́нгла-няме́цка-ру́скай |
а́нгла-няме́цка-ру́скім |
а́нгла-няме́цка-ру́скіх |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
няме́цка-белару́ска-ру́скі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
няме́цка-белару́ска-ру́скі |
няме́цка-белару́ска-ру́ская |
няме́цка-белару́ска-ру́скае |
няме́цка-белару́ска-ру́скія |
| Р. |
няме́цка-белару́ска-ру́скага |
няме́цка-белару́ска-ру́скай
няме́цка-белару́ска-ру́скае |
няме́цка-белару́ска-ру́скага |
няме́цка-белару́ска-ру́скіх |
| Д. |
няме́цка-белару́ска-ру́скаму |
няме́цка-белару́ска-ру́скай |
няме́цка-белару́ска-ру́скаму |
няме́цка-белару́ска-ру́скім |
| В. |
няме́цка-белару́ска-ру́скі (неадуш.)
няме́цка-белару́ска-ру́скага (адуш.) |
няме́цка-белару́ска-ру́скую |
няме́цка-белару́ска-ру́скае |
няме́цка-белару́ска-ру́скія (неадуш.)
няме́цка-белару́ска-ру́скіх (адуш.) |
| Т. |
няме́цка-белару́ска-ру́скім |
няме́цка-белару́ска-ру́скай
няме́цка-белару́ска-ру́скаю |
няме́цка-белару́ска-ру́скім |
няме́цка-белару́ска-ру́скімі |
| М. |
няме́цка-белару́ска-ру́скім |
няме́цка-белару́ска-ру́скай |
няме́цка-белару́ска-ру́скім |
няме́цка-белару́ска-ру́скіх |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
аднара́дка, ‑і, ДМ ‑дцы; Р мн. ‑дак; ж.
1. Старадаўняе рускае мужчынскае адзенне ў выглядзе аднабортнага кафтана без каўняра.
2. Разм. Гармонік з адным радам клавішаў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
памо́ры, ‑аў; адз. памор, ‑а, м.; паморка, ‑і, ДМ ‑рцы; мн. паморкі, ‑рак; ж.
Карэннае рускае насельніцтва памор’я — узбярэжжа Белага мора і Ледавітага акіяна. [Сушылаў] з архангельскіх памораў, але не рыбак, а паляўнічы. Шамякін.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ру́скі 1,
гл. рускія.
ру́скі 2, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае адносіны да Русі. Расіі. Руская гісторыя. Руская прырода. Рускае грамадства.
2. Які мае адносіны да рускіх, належыць ім. Руская мова. Руская культура. // Уласцівы рускім, такі, як у рускіх. Рускі характар.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
БАЙКО́Ў (Фёдар Ісакавіч) (каля 1612 — 1663 або 1664),
рускі дзярж. дзеяч. Дваранін. У 1654—57 узначальваў першае рускае пасольства ў Кітай для ўстанаўлення дыпламат. і гандл. адносін. Місія не мела поспеху. У час паездкі ў Пекін Байкоў вёў назіранні, якія выклаў у справаздачы пасольства — «Стацейным спісе» (прыведзены кашт. звесткі пра Сібір і Кітай, што стала значным укладам у геагр. л-ру таго часу).
т. 2, с. 225
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
пісьме́нства, ‑а, н.
Уст. Тое, што і пісьменнасць. Старажытнае рускае пісьменства. □ Цераз пераклады ўваходзіць нацыянальнае пісьменства ў скарбніцу сусветнай літаратуры. У. Калеснік. Беларускія пісьменнікі ніколі не аддзялялі і не аддзяляюць гэтае імя [Сыракомлі] ад беларускага пісьменства. Мальдзіс.
•••
Прыгожае пісьменства — мастацкая літаратура, белетрыстыка. [Аленка], не хочучы адставаць ад Сцёпкі па часці прыгожага пісьменства, прымала ўдзел у насценгазеце. Колас.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
экспансі́ўнасць, ‑і, ж.
Уласцівасць экспансіўнага; нястрыманасць, бурнае праяўленне пачуцця. Гэтая невысокая, хударлявая, але зграбная, з падфарбаванымі рыжымі валасамі, быстрым позіркам і тонкімі вуснамі жанчына рабіла на ўсіх моцнае ўражанне сваёй экспансіўнасцю і рашучым характарам. Рамановіч. І ў той жа час мы чытаем верш [А. Міцкевіча] як нацыянальнае рускае тварэнне, пазнаём непаўторны пушкінскі стыль, пушкінскую экспансіўнасць лірычнага пачуцця. Палітыка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)