перадра́кавы, ‑ая, ‑ае.
Які папярэднічае захворванню на рак. Перадракавая пухліна.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
саркамато́зны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да саркомы. Саркаматозная пухліна.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сарко́ма, ‑ы, ж.
Злаякасная пухліна, якая развіваецца са злучальнай тканкі.
[Грэч. sarkoma — літаральна нарасць мяса.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
скарбу́тны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да скарбуту. Скарбутная пухліна.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
кіста́, ‑ы́, ДМ ‑сце́, ж.
Полая пухліна, напоўненая вадкай масай.
[Ад грэч. kýstis — пузыр.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
эмфіземато́зны, ‑ая, ‑ае.
Спец. Уласцівы эмфіземе; хворы на эмфізему. Эмфізематозная пухліна.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ГІПЕРНЕФРО́МА (ад гіпер... + нефр... + ...ома),
гіпернефроідны рак, пухліна Гравіца, злаякасная пухліна ныркі, што развіваецца з клетак кары наднырачнікаў ці з эпітэлію нырачных канальцаў. Апісана ням. патолагам П.А.Гравіцам у 1883. Найчасцей бывае ў мужчын. Прычына хваробы невядомая (магчыма, запаленчыя працэсы, траўмы, радыеактыўныя рэчывы). Прыкметы гіпернефромы на ранняй стадыі (т. наз. «малыя» сімптомы): умераныя болі ў паясніцы і ў падрабрынні, павышаны артэрыяльны ціск, мікрагематурыя, пратэінурыя, поліцытэмія. Лячэнне хірургічнае.
М.Я.Саўчанка.
т. 5, с. 257
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
тэрато́ма, ‑ы, ж.
Спец. Дабраякасная пухліна, якая з’яўляецца вынікам парушэння эмбрыянальнага развіцця.
[Ад грэч. teras, teratos — пачвара і ‑ōma — пухліна.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
МЕЛАНО́МА [ад грэч. melas (melanos) чорны + -ōma канчатак у назвах пухлін],
меланабластома, у чалавека злаякасная пухліна, якая развіваецца з пігментаўтваральных клетак меланацытаў. Часцей узнікае на скуры (90%), радзей — на слізістых абалонках страўнікава-кішачнага тракту, верхніх дыхальных шляхоў, мазгавых абалонак, у воку. Схільная даваць раннія метастазы. Для М. характэрна назапашванне ў клетках меланіну, бываюць і беспігментныя. Лячэнне хірург., прамянёвае, хіміятэрапеўтычнае. У жывёл М. — дабраякасная пухліна з клетак эпідэрмісу; можа ператварацца ў злаякасную. Гл. таксама Пухліны.
Л.Л.Аўдзей.
т. 10, с. 271
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ацёк, ‑у, м.
Пухліна, якая ўзнікае ад лішку вадкасці ў тканках. Ацёк лёгкіх.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)