repudiate [rɪˈpju:dieɪt] v. fml

1. адрака́цца, вырака́цца;

repudiate one’s former friends адрака́цца ад (сваі́х) стары́х сябро́ў

2. не прыма́ць, не прызнава́ць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

ánerkennen* vt аддз. і неаддз. (part II ánerkannt, inf ánzuerkennen)

1) прызнава́ць;

die Dokuménte ~ прызнава́ць дакуме́нты сапра́ўднымі

2) паважа́ць, шанава́ць;

állgemein ánerkannt агульнапрызна́ны

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

капітулява́ць, ‑люю, ‑люеш, ‑люе; зак. і незак.

1. Спыніўшы ваенныя дзеянні, здацца (здавацца) пераможцу на прадыктаваных ім умовах. Рэшткі нямецка-фашысцкай арміі безагаворачна капітулявалі. «Беларусь».

2. перан. Адступіць (адступаць) перад цяжкасцямі, перашкодамі; прызнаць (прызнаваць) сваё бяссілле ў чым‑н. Капітуляваць перад пагрозай. Капітуляваць у спрэчцы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

condemn

[kənˈdem]

v.t.

1) асуджа́ць; ганьбава́ць, га́ніць

2) прызнава́ць вінава́тым

3) прысуджа́ць, выно́сіць прысу́д, засуджа́ць

to condemn to death — засуджа́ць на сьмерць

4) бракава́ць; прызнава́ць непрыда́тным (буды́нак, мост)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

avouch

[əˈvaʊtʃ]

v.t.

1) сьцьвярджа́ць; упэ́ўніваць

2) гарантава́ць, руча́цца

3) прызнава́ць; пацьвярджа́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

recognize, BrE -ise [ˈrekəgnaɪz] v.

1. распазнава́ць, пазнава́ць

2. афіцы́йна прызнава́ць;

He was recognized as the lawful heir. Ён быў прызнаны законным наследнікам.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

га́ніць, ‑ню, ‑ніш, ‑ніць; незак., каго-што.

Прызнаваць непрыгодным, дрэнным; даваць нізкую ацэнку. Сініцкі гаварыў і гаварыў пра дысертацыю, але Кухарчык не мог ніяк зразумець, ці ён яе хваліць, ці ганіць. Сабаленка. // Асуджаць, абгаворваць. Заўсёды мімаволі з’яўляецца антыпатыя да чалавека, які пачынае завочна ганіць іншых. Шамякін.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пасава́ць​2

(фр. passe = прапускаю, не гуляю)

1) адмовіцца ўдзельнічаць у розыгрышы да наступнай раздачы карт;

2) перан. прызнаваць сябе бяссільным перад чым-н.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

oczyszczać

незак.

1. ачышчаць; абіраць; скрэбці;

2. перан. апраўдваць; прызнаваць невінаватым

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

confess [kənˈfes] v.

1. прызнава́ць;

confess a fault прызна́ць памы́лку

2. (to smth./to doing smth.) прызнава́цца, сазнава́цца

3. relig. паспавяда́ць, вы́спаведаць; паспавяда́цца, вы́спаведацца

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)