zúzüglich prp (G) уклю́чна, з дада́ткам;
~ der Zínsen уключа́ючы працэ́нты
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
lichwa
lichw|a
ж.
1. ліхвярства;
uprawiać ~ę — займацца ліхвярствам;
2. барыш; працэнты;
pożyczać na ~ę — пазычыць пад працэнты;
oddać z ~ą — аддаць з лішкам; адплаціць стакроць
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
privatisíeren [-vat-]
1. vi жыць на працэ́нты з капіта́лу
2. vt прыватызава́ць
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
працэ́нт, -а, М -нце, мн. -ы, -аў, м.
1. Сотая доля ліку, які прымаецца за цэлае (абазначаецца знакам %).
2. Колькасць, якая вымяраецца ў сотых долях чаго-н., прынятага за адзінку.
Выканаць план на 105 працэнтаў.
3. Даход, які атрымліваецца на кожныя 100 грашовых адзінак, што знаходзяцца ў банку, ашчадкасе.
Выплачваюцца працэнты.
4. Узнагарода, якая вылічваецца ў залежнасці ад даходу.
Працаваць на працэнтах.
◊
На (усе) сто працэнтаў (разм., адабр.) — поўнасцю.
|| прым. працэ́нтны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
interest1 [ˈɪntrəst] n.
1. (in) ціка́васць, інтарэ́с;
be of interest быць ціка́вым;
take interest in smth. ціка́віцца чым-н.
2. finance працэ́нты;
interest rate працэ́нтная ста́ўка;
Six percent interest is paid on all accounts. Па ўсіх рахунках выплачваецца 6%.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
obliczyć
зак. вылічыць, падлічыць, злічыць;
obliczyć odsetki — падлічыць працэнты;
obliczyć zysk — падлічыць прыбытак
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
налічы́ць, -лічу́, -лі́чыш, -лі́чыць; -лі́чаны; зак., што.
1. Лічачы, устанавіць колькасць каго-, чаго-н.
Н. дзесяць памылак.
2. Лічачы, дабавіць лішнюю суму; пералічыць.
Н. лішніх сто тысяч.
3. Вызначыць дабаўку да якой-н. сумы; прылічыць звыш чаго-н.
Н. 20 тысяч пені.
Н. працэнты на ўклад.
4. Залічыць на чый-н. рахунак які-н. від аплаты.
Н. заработную плату.
|| незак. наліча́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е і налі́чваць, -аю, -аеш, -ае.
|| наз. налічэ́нне, -я, н. (да 3 і 4 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
differential
[,dɪfəˈrenʃəl]
1.
adj.
1) неадно́лькавы, ро́зны, дыфэрэнцыя́льны
different rates — дыфэрэнцыя́льныя працэ́нты
2) Math. дыфэрэнцыя́льны
differential equation — дыфэрэнцыя́льнае раўна́ньне
2.
n.
дыфэрэнцыя́л -у m.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Zins II m -es, -en працэ́нт;
von den ~en lében жыць на працэ́нты (з капіталу);
~en trágen* [bríngen*] прыно́сіць [дава́ць] працэ́нты;
etw. mit ~ und Zínseszins zurückgeben* вярну́ць што-н. у сто разо́ў
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Лупе́ж ’рабунак, грабеж’ (Гарэц., Дразд.), лупе́жыць купіць скуру, жорстка караць’, ’абдзіраць, браць хабар, вялікія працэнты’, лупе́жнік ’хабарнік, абірала’ (Нас.), смал. лупе́жить ’лупцаваць’, ст.-бел. лꙋпежь ’тс’, лупежники ’ліхвяры, хабарнікі’ (XVI ст.). Укр. лупі́ж, рус. лупёж, ст.-рус. лупежь; польск. łupież, чэш. loupež, славен. lupež, серб.-харв. лу́пеж, ц.-слав. лупежь. Прасл. lupežь ’лупленне кары, скурыў ’тое, што аблуплена, абадрана, што злушчылася’ > ’тое, што нарабавана’ (Слаўскі, 5, 335–337). Да луп 2 (гл.). Аб суфіксе ‑еж гл. Сцяцко (Афікс. наз., 85).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)