trembly [ˈtrembli] adj. infml дрыго́ткі, дрыжа́чы; няро́ўны (пра почырк);

I felt all trembly. Я ўвесь дрыжаў.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Hándschrift f -, -en

1) по́чырк, рука́

2) ру́капіс, манускры́пт

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

unreadable [ʌnˈri:dəbl] adj. неразбо́рлівы (почырк, ліст і да т.п.);

This letter is unreadable. Гэты ліст немагчыма чытаць.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

vertical [ˈvɜ:tɪkl] adj. вертыка́льны;

a vertical line вертыка́льная лі́нія;

vertical cliffs стро́мкія ска́лы;

vertical handwriting прамы́ по́чырк

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

выра́зны​I

1. klar, déutlich; lésbar, léserlich (пра почырк);

2. (яскравы, пераканаўчы) áusdrucksvoll

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

разго́ністы, -ая, -ае.

1. Звязаны з разгонам (у 2 знач.); які бывае пры разгоне (у 2 знач.).

Разгоністая хада.

2. Шырокі, з вялікім разгонам (у 3 знач.); размашысты.

Р. будынак новага вакзала.

3. Залівісты, працяглы (пра голас, брэх і пад.).

4. 3 вялікімі прамежкамі паміж літарамі (пра почырк, друк).

Р. радок.

|| наз. разго́ністасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

спо́рны, -ая, -ае.

1. Пра дзейнасць, працу: хуткі і паспяховы.

Спорная праца.

2. Пра дождж: які хутка пакрывае або змочвае зямлю.

С. дождж.

3. Які пры малых затратах дае найлепшы вынік; выгадны ў гаспадарчых адносінах.

Спорныя крупы.

Спорная пшаніца.

4. Пра почырк: з вузкімі, дробнымі, блізка размешчанымі літарамі і невялікімі прамежкамі паміж словамі.

|| наз. спо́рнасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

cramped

[kræmpt]

adj.

1) скру́чаны су́таргай

2) сьці́снуты, абмежава́ны (у прасто́ры)

3) неразбо́рлівы (по́чырк)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

разма́шысты

1. (почырк) schwúngvoll;

2. (пра рух) (weit) áusholend;

3. (пра характар) (állzu) gróßzügig

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

калігра́фія, ‑і, ж.

Майстэрства пісаць разборліва, роўным, прыгожым почыркам. Почырк у яго [вучня] добры, роўны, хоць ніякіх вал[ася]ных ліній няма, што з пункту гледжання каліграфіі — найгоршая загана. Ермаловіч. Віцька паспешна і не вельмі зважаючы на каліграфію і чыстату, выконваў пісьмовыя заданні. Васілевіч.

[Грэч. kalligraphia — прыгожы почырк.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)