sex

[seks]

1.

n.

1) пол -у m.

the male sex — мужчы́нскі пол

the female sex — жано́чы пол

2) сэкс -у m

3) informal палава́я су́вязь, палавы́я зно́сіны

2.

adj.

палавы́

•

- the gentle sex

- the fair sex

- the sterner sex

- the stronger sex

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

womenfolk [ˈwɪmɪnfəʊk] n.

1. жанчы́ны, жано́чы пол

2. жано́чая ча́стка сям’і́, калекты́ву і да т.п.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

заслядзі́ць сов., разг. заследи́ть;

з. падло́гу — заследи́ть пол

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

gender

[ˈdʒendər]

1.

n.

Gram. род -у m.

2.

adj.

1) ро́давы

gender endings — ро́давыя канча́ткі

2) informal пол -у m.

the female gender — жано́чы пол

3.

v.t., Archaic

спараджа́ць, нараджа́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

транссексуа́л

(ад лац. trans = цераз + sexus = пол)

чалавек, які пры дапамозе хірургічнай аперацыі змяніў свой пол на процілеглы.

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

wyrko

н. разм. пасцель; нары; палок, пол

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

ДРУ́ГАСНЫЯ ПАЛАВЫ́Я ПРЫКМЕ́ТЫ,

сукупнасць асаблівасцей ці прыкмет, што адрозніваюць адзін пол ад другога (за выключэннем першасных палавых прыкмет). Па стадыях развіцця адрозніваюць генетычны (храмасомны), ганадны, саматычны (фенатып) і псіхасексуальны пол. Развіццё Д.п.п. адбываецца ў перыяд палавога выспявання чалавека: у мужчын — вусы, барада, адамаў яблык; у жанчын — тыповае развіццё грудных залоз, форма таза, значнае развіццё тлушчавай клятчаткі. Д.п.п. жывёл: характэрнае яркае апярэнне самцоў птушак, пахучыя залозы, добра развітыя рогі, клыкі ў самцоў млекакормячых.

т. 6, с. 210

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

gender [ˈdʒendə] n.

1. ling. род;

masculine/feminine/neuter/grammatical gender мужчы́нскі/жано́чы/нія́кі/граматы́чны род

2. пол, ге́ндар

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

мужско́й мужчы́нскі;

мужско́й род грам. мужчы́нскі род;

мужско́й пол а) биол. мужчы́нскі пол; б) собир., прост. мужчы́ны, род. мужчы́н;

мужска́я ри́фма поэт. мужчы́нская ры́фма.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

секс

(лац. sexus = пол)

сукупнасць псіхічных рэакцый, перажыванняў і ўчынкаў, звязаных з праяўленнем і задавальненнем палавых пачуццяў.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)