ізакліна́ль, ‑і,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ізакліна́ль, ‑і,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сінкліна́ль, ‑і,
У геалогіі — складка пластоў горных
[Ад грэч. synkliniai — схілы процілеглых гор.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
wietrzenie
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
адо́рвень, ‑я,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
каменедрабі́льны, ‑ая, ‑ае.
Прызначаны для драблення камення і інш. горных
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
скла́дкавасць, ‑і,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
палеазо́й, -зо́ю,
Самы старажытны этап фанеразойскай гісторыі Зямлі.
||
Палеазойская эра — эра геалагічнай гісторыі Зямлі, якая суадносіцца з існаваннем старажытнейшай групы адкладаў горных
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
до́лата, -а,
1. Сталярны інструмент для выдзёўбвання дзірак, пазоў
2. Інструмент, які ўжываецца пры бурэнні горных
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
по́месь, -і,
1. Жывёліна або расліна, атрыманая ад скрыжавання розных
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
слаі́стасць, ‑і,
Уласцівасць слаістага; слаістая будова чаго‑н.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)