площадно́й ву́лічны; (непристойный) бры́дкі, непрысто́йны;

площадна́я брань ву́лічная (бры́дкая, непрысто́йная) ла́янка;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

únflätig a бру́дны, непрысто́йны, гру́бы

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

úngebärdig a непрысто́йны (пра паводзіны)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

úngeziemend a высок. ненале́жны, непрысто́йны

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

únschicklich a непрысто́йны (пра паводзіны)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

zótenhaft, zótig a непрысто́йны, бры́дкі

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

рызыко́ўны

1. riskánt, gewágt; gefährlich (небяспечны);

2. (непрыстойны, двухсэнсоўны) zwéideutig

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

nieprzystojny

1. непрыстойны;

2. неналежны

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

indecent [ɪnˈdi:snt] adj.

1. непрысто́йны;

an indecent remark непрысто́йная заўва́га;

an indecent joke непрысто́йны жарт

2. ненале́жны;

He left us with indecent haste. Ён развітаўся з намі занадта хутка.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Пазорны ’прыгожы, відны, статны’ (Гарэц., Бяльк., Янк. БП, Янк. I, Шн., Нар. лекс.), ’той, хто непрыстойна сябе паводзіць’ (Сл. ПЗБ), пазу͡орны ’прыгожы’ (Федар. VII). Рус. позорный ’непрыстойны, ганебны’, ст.-рус. позорный ’непрыстойны, ганебны’, польск. pozorny ’уяўны, які задаецца’, чэш. pozorný ’уважлівы’, славен. pozóren ’уважлівы’, балг. позо́рен. Прыметнік на ‑n‑ ад слав. pozorъ ’увага; ганьба’. Далей гл. зорыць, зрэнкі.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)