Verbum

разны́цца, 1 і 2 ас. не ўжыв., -ы́ецца; зак.

1. Пачаць многа ныць (у 1 знач.); разбалецца.

Разныліся старыя косці.

2. Пачаць многа ныць (у 2 знач.); жаліцца, надаядаць.

наскака́цца, -скачу́ся, -ска́чашся, -ска́чацца; -скачы́ся; зак. (разм.).

1. Стаміцца, скачучы цераз што-н.

Н. цераз канавы.

2. Уволю, многа паездзіць на кані.

3. Многа патанцаваць.

Будуць танцы, наскачамся ўволю.

мно́га, прысл.

1. У вялікай колькасці, дастатковай колькасці.

М. гадоў прайшло.

М. ведае.

2. у знач. вык. Больш, чым патрэбна.

Гэтага мне м.

3. (пры выш. ст. і з прыназ. «на»). Значна, у значнай ступені.

М. больш.

На многа раней.

◊

Ні многа ні мала (разм.) — якраз столькі, колькі трэба.

важдані́на, -ы, ж. (разм.).

Занятак, які патрабуе многа часу, увагі, турбот.

ікры́сты, -ая, -ае.

Які мае ў сабе многа ікры.

І. шчупак.

жада́ючы, -ага, мн. -ыя, -ых, м.

Ахвотнік.

На экскурсію многа жадаючых.

наблука́цца, -а́юся, -а́ешся, -а́ецца; зак. (разм.).

Многа паблукаць.

Н. па лесе.

нагалада́цца, -а́юся, -а́ешся, -а́ецца; зак.

Доўга, многа пагаладаць, папакутаваць ад голаду.

пае́здзіць, -джу, -дзіш, -дзіць; зак.

Зрабіць многа паездак.

П. па свеце.