мя́са-мало́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
мя́са-мало́чны |
мя́са-мало́чная |
мя́са-мало́чнае |
мя́са-мало́чныя |
| Р. |
мя́са-мало́чнага |
мя́са-мало́чнай
мя́са-мало́чнае |
мя́са-мало́чнага |
мя́са-мало́чных |
| Д. |
мя́са-мало́чнаму |
мя́са-мало́чнай |
мя́са-мало́чнаму |
мя́са-мало́чным |
| В. |
мя́са-мало́чны (неадуш.)
мя́са-мало́чнага (адуш.) |
мя́са-мало́чную |
мя́са-мало́чнае |
мя́са-мало́чныя (неадуш.)
мя́са-мало́чных (адуш.) |
| Т. |
мя́са-мало́чным |
мя́са-мало́чнай
мя́са-мало́чнаю |
мя́са-мало́чным |
мя́са-мало́чнымі |
| М. |
мя́са-мало́чным |
мя́са-мало́чнай |
мя́са-мало́чным |
мя́са-мало́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
сму́шкава-мало́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
сму́шкава-мало́чны |
сму́шкава-мало́чная |
сму́шкава-мало́чнае |
сму́шкава-мало́чныя |
| Р. |
сму́шкава-мало́чнага |
сму́шкава-мало́чнай
сму́шкава-мало́чнае |
сму́шкава-мало́чнага |
сму́шкава-мало́чных |
| Д. |
сму́шкава-мало́чнаму |
сму́шкава-мало́чнай |
сму́шкава-мало́чнаму |
сму́шкава-мало́чным |
| В. |
сму́шкава-мало́чны (неадуш.)
сму́шкава-мало́чнага (адуш.) |
сму́шкава-мало́чную |
сму́шкава-мало́чнае |
сму́шкава-мало́чныя (неадуш.)
сму́шкава-мало́чных (адуш.) |
| Т. |
сму́шкава-мало́чным |
сму́шкава-мало́чнай
сму́шкава-мало́чнаю |
сму́шкава-мало́чным |
сму́шкава-мало́чнымі |
| М. |
сму́шкава-мало́чным |
сму́шкава-мало́чнай |
сму́шкава-мало́чным |
сму́шкава-мало́чных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Mílchserum n -s, -ren і -ra мало́чная сыро́ватка
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
farm1 [fɑ:m] n. фе́рма, гаспада́рка;
a collective farm калга́с;
a state farm саўга́с;
a pig/dairy farm свінафе́рма/мало́чная фе́рма
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
serum
[sɪˈrəm]
n., pl. serums
1) Med. сы́варатка f.
2) сыро́ватка f. (мало́чная)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
шарбе́т, ‑у, М ‑беце, м.
1. Усходні фруктовы прахаладжальны напітак.
2. Густая салодкая маса, прыгатаваная з фруктаў, кавы або шакаладу з цукрам, часта з арэхамі.
3. Малочная пахучая памадка розных колераў з драблёнымі арэхамі.
[Араб.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
фе́рмаI ж. с.-г. Farm f -, -en; Víehfarm f (жывёлагадоўчая);
мало́чная фе́рма Mílchfarm f -
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
спе́ласць ж.
1. зре́лость, спе́лость;
2. перен. зре́лость;
1, 2 см. спе́лы;
◊ мало́чная с. — с.-х. моло́чная спе́лость
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
малако́, -а́, М -лацэ́ і -лаку́, н.
1. Белая вадкасць, якая выдзяляецца груднымі залозамі жанчын і самак млекакормячых для выкормлівання дзяцей.
Мацярынскае малако.
2. Такая вадкасць, якую атрымліваюць ад кароў, коз і іншых жывёл, як прадукт харчавання.
Казінае м.
Каша з малаком.
Кіслае м.
3. Белаваты сок некаторых раслін.
Міндальнае м.
|| ласк. малачко́, -а́, н.
|| прым. мало́чны, -ая, -ае.
Малочная прамысловасць.
М. статак.
М. суп.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
інвента́р, -у́ і -а́, м.
1. -у́. Сукупнасць прадметаў, прылад, якія складаюць маёмасць прадпрыемства, установы, арганізацыі.
Спартыўны і.
Сельскагаспадарчы і.
2. -у́. Вопіс такіх прадметаў, рэестр.
Скласці і.
3. -у́. Прылады вытворчасці.
Сельскагаспадарчы і.
4. -а, гіст. Апісанні феадальных уладанняў у 16 — першай палавіне 19 ст. ў Беларусі, Літве, Украіне, Польшчы.
Старонка інвентара Брэсцкай эканоміі 1742 г.
○
Жывы інвентар — цяглавая і малочная жывёла.
|| прым. інвента́рны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)