О́бщество Кра́сного Креста́ и Кра́сного Полуме́сяца Тавары́ства Чырво́нага Кры́жа і Чырво́нага Паўме́сяца;
Петро́в крестбот. тае́мнік;
болга́рский крест(вид вышивки) балга́рскі крыж;
◊
поста́вить крест паста́віць крыж.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
crosswise[ˈkrɒswaɪz]adv.
1. на́крыж, крыж-на́крыж, крыжападо́бна
2. упо́перак, напо́перак
3. няпра́вільна, памылко́ва
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
распя́цце, ‑я, н.
1.Дзеяннепаводлезнач.дзеясл. распяць.
2.Крыж з фігурай распятага Хрыста, а таксама фігура распятага Хрыста. Пра тое, што гаспадыня была вельмі набожная, сведчыў доўгі рад ікон з металічным распяццем.Ракітны.Высокі крыж з распяццем хіліўся на бок.Колас.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
кре́стный крыжо́вы;
◊
кре́стный ходцерк. хрэ́сны ход;
кре́стное знаме́ниекрыж.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
крыжакве́тныя, ‑ых.
Сямейства двухдольных раслін, кветка якіх складаецца з чатырох пялёсткаў, размешчаных крыж-накрыж (напрыклад: капуста, бручка).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Krúppef -, -n крыж (каня)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
RK = Rotes Kreuz – Чырвоны крыж
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
разенкрэ́йцэры
(ням. Rosenkreuzer, ад Rose = ружа + Kreuz = крыж)
члены тайнага рэлігійна-містычнага гуртка 17—18 ст. у Германіі, Галандыі і некаторых іншых краінах; іх эмблемай былі ружа і крыж.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
на́крыжкі, прысл.
Абл. Абхапіўшы крыж-накрыж. Каб вырашыць спрэчку, мы схапіліся з ім накрыжкі, і я ... пакаціў яго.Якімовіч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)