kartka

kartk|a

ж.

1. картка;

~a żywnościowa — харчовая картка;

2. паштоўка;

~a świąteczna — калядная паштоўка;

mówi bez ~i — ён гаворыць без паперкі

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

ПРО́КША (Леанід Януаравіч) (19.4.1912, г. Полацк Віцебскай вобл. — 9.12.1994),

бел. пісьменнік. Скончыў Ваенна-паліт. акадэмію імя Леніна (1955). Настаўнічаў, працаваў у рэдакцыях газет, з 1956 у час. «Коммунист Белоруссии», рэдактар газ. «Голас Радзімы», у 1969—72 гал. рэдактар штотыднёвіка «Літаратура і мастацтва». Друкаваўся з 1937. Пісаў на рус., бел., польскай мовах. Аўтар зб. апавяданняў і нарысаў «Крыніца прыгажосці» (1960), кніг памфлетаў «Камедыянты» (1961), «След вядзе за мяжу» (1965), «Інтрыгі прэзідэнцкага двара» (1967), «Візітная картка народа» (1972), дакумент. аповесці «За Добрыцай рэчкай» (1975), рамана «Пакуль жывеш на свеце» (1980) пра першыя пасляваен. гады ў зах. абласцях Беларусі, Украіны, у Польшчы, зб-каў гумарыст. апавяданняў «Каб жылося-вялося» (1961), «Кантроль сумлення» (1963), «Не ў тым поездзе» (1971), «Самадзейнасць у ліфце» (1972). Пісаў для дзяцей (кн. «Хлопчык у вялікіх чаравіках», 1963; «Незвычайныя прыгоды хлопчыка Бульбінкі», 1973) і інш.

Тв.:

Праз туманы. Мн., 1964;

По обе стороны океана. Мн., 1968;

Туман развеецца. Мн., 1970;

Стрэлы над ярам. Мн., 1979;

Зося смяецца. Мн., 1982;

Туника Несса. Мн., 1986;

Призраки и президенты. Мн., 1988;

Урок любві і нянавісці. Мн., 1990.

Л.​С.​Савік.

т. 13, с. 39

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ухава́цца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; зак.

Зберагчы сябе, пазбегнуць якой‑н. небяспекі, чаго‑н. шкоднага, непажаданага; уберагчыся. У мелкіх, зробленых на скорую руку акопах цяжка было ўхавацца. Лобан. // Захавацца ў цэласці; не прапасці. [Казік:] — Нічога ж [з дакументаў] не засталося, ні дзедавага пашпарта, ні яго даведак, а картка гэта ўхавалася і блукала ўслед за мной... Васілевіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

фармуля́р, ‑а, м.

1. У дарэвалюцыйнай Расіі — паслужны спіс, куды заносіліся звесткі аб праходжанні службы чыноўнікам.

2. Спец. Асобная кніга або бланк, куды адносяцца асноўныя звесткі аб стане, эксплуатацыі, рамонце і пад. якога‑н. механізма, збудавання. Фармуляр машыны.

3. Бібліятэчная картка, у якой адзначаюцца звесткі аб кнізе і аб карыстанні ёю чытачом.

[Ням. Formular ад лац. formula — форма.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

учётный

1. (относящийся к подсчёту) падліко́вы;

2. (относящийся к учёту регистрации) уліко́вы;

учётная ка́рточка уліко́вая ка́ртка;

3. фин. дыско́нтны;

учётный проце́нт дыско́нтны працэ́нт;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

birthday

[ˈbɜ:rӨdeɪ]

n.

дзень наро́дзінаў

birthday cake — торт на дзень наро́дзінаў

birthday card — віншава́льная ка́ртка на дзень наро́дзінаў

- in a birthday suit

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Krte f -, -n

1) ка́ртка (у розн. знач.);

die glbe [grüne, rte] ~ жо́ўтая [зялёная, чырво́ная] ка́ртка

2) геагр. ка́рта

3) пашто́ўка, ка́ртка

4) біле́т, квіто́к

5) ка́ртка меню́

6) ка́ртка (харчовая)

7) ка́ртка (візітная)

8) ка́рта (ігральная);

lles auf ine ~ stzen тс. перан. паста́віць усё на ка́рту;

~n lgen раскла́дваць пасья́нс; варажы́ць на ка́ртах;

ein Spiel ~n кало́да ка́ртаў;

~n ufdecken адкрыва́ць ка́рты;

ine ~ usspielen пайсці́ з (якой-н.) ка́рты;

die ~ sticht ка́рта бярэ́ [б’е];

sich nicht in die ~n gcken lssen* не дава́ць загляда́ць у свае́ ка́рты; перан. скрыва́ць [таі́ць] свае́ наме́ры;

lle ~n in der Hand behlten* мець усе́ ка́рты на рука́х;

mit ffenen ~n spelen гуля́ць [дзе́йнічаць] адкры́та

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

karta

kart|a

ж.

1. ліст, старонка;

~a tytułowa — тытульная старонка;

przerzucać ~y — перагортваць старонкі;

piękna ~a jego życia перан. слаўная старонка яго жыцця;

2. карц. карта;

stawiać wszystko na jedną ~ę перан. ставіць усё на адну карту;

odsłonić ~y перан. раскрыць свае карты;

3. гіст. хартыя;

Wielka Karta Swobód — Вялікая хартыя вольнасцей;

4. бланк; картка; пасведчанне;

~a biblioteczna — бібліятэчны абанемент;

~a telefoniczna — тэлефонная картка;

~a gwarancyjna — гарантыйнае пасведчанне;

~a kredytowa — крэдытная картка;

~a rejestracyjna — рэгістрацыйная картка;

~a wstępu — пропуск;

~a choroby — гісторыя хваробы;

~a wizytowa — візітная картка; візітка; візітоўка;

~a pocztowa — паштовая картка; паштоўка

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

фармуля́р

(ням. Formular, ад лац. formula = форма, правіла)

1) асобная кніга або бланк, куды заносяцца асноўныя звесткі аб стане, эксплуатацыі якога-н. механізма, збудавання;

2) бібліятэчная ўліковая картка.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

перфака́рта

(ад лац. perforare = свідраваць + charta = ліст паперы)

картка стандартнай формы з прабітымі на ёй у пэўным парадку адтулінамі, што ўтрымліваюць закадзіраваную інфармацыю.

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)