Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
цёмна-жо́ўты
прыметнік, якасны
адз.
мн.
м.
ж.
н.
-
Н.
цёмна-жо́ўты
цёмна-жо́ўтая
цёмна-жо́ўтае
цёмна-жо́ўтыя
Р.
цёмна-жо́ўтага
цёмна-жо́ўтай цёмна-жо́ўтае
цёмна-жо́ўтага
цёмна-жо́ўтых
Д.
цёмна-жо́ўтаму
цёмна-жо́ўтай
цёмна-жо́ўтаму
цёмна-жо́ўтым
В.
цёмна-жо́ўты (неадуш.) цёмна-жо́ўтага (адуш.)
цёмна-жо́ўтую
цёмна-жо́ўтае
цёмна-жо́ўтыя (неадуш.) цёмна-жо́ўтых (адуш.)
Т.
цёмна-жо́ўтым
цёмна-жо́ўтай цёмна-жо́ўтаю
цёмна-жо́ўтым
цёмна-жо́ўтымі
М.
цёмна-жо́ўтым
цёмна-жо́ўтай
цёмна-жо́ўтым
цёмна-жо́ўтых
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
шэ́ра-жо́ўты
прыметнік, якасны
адз.
мн.
м.
ж.
н.
-
Н.
шэ́ра-жо́ўты
шэ́ра-жо́ўтая
шэ́ра-жо́ўтае
шэ́ра-жо́ўтыя
Р.
шэ́ра-жо́ўтага
шэ́ра-жо́ўтай шэ́ра-жо́ўтае
шэ́ра-жо́ўтага
шэ́ра-жо́ўтых
Д.
шэ́ра-жо́ўтаму
шэ́ра-жо́ўтай
шэ́ра-жо́ўтаму
шэ́ра-жо́ўтым
В.
шэ́ра-жо́ўты (неадуш.) шэ́ра-жо́ўтага (адуш.)
шэ́ра-жо́ўтую
шэ́ра-жо́ўтае
шэ́ра-жо́ўтыя (неадуш.) шэ́ра-жо́ўтых (адуш.)
Т.
шэ́ра-жо́ўтым
шэ́ра-жо́ўтай шэ́ра-жо́ўтаю
шэ́ра-жо́ўтым
шэ́ра-жо́ўтымі
М.
шэ́ра-жо́ўтым
шэ́ра-жо́ўтай
шэ́ра-жо́ўтым
шэ́ра-жо́ўтых
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
я́сна-жо́ўты
прыметнік, якасны
адз.
мн.
м.
ж.
н.
-
Н.
я́сна-жо́ўты
я́сна-жо́ўтая
я́сна-жо́ўтае
я́сна-жо́ўтыя
Р.
я́сна-жо́ўтага
я́сна-жо́ўтай я́сна-жо́ўтае
я́сна-жо́ўтага
я́сна-жо́ўтых
Д.
я́сна-жо́ўтаму
я́сна-жо́ўтай
я́сна-жо́ўтаму
я́сна-жо́ўтым
В.
я́сна-жо́ўты (неадуш.) я́сна-жо́ўтага (адуш.)
я́сна-жо́ўтую
я́сна-жо́ўтае
я́сна-жо́ўтыя (неадуш.) я́сна-жо́ўтых (адуш.)
Т.
я́сна-жо́ўтым
я́сна-жо́ўтай я́сна-жо́ўтаю
я́сна-жо́ўтым
я́сна-жо́ўтымі
М.
я́сна-жо́ўтым
я́сна-жо́ўтай
я́сна-жо́ўтым
я́сна-жо́ўтых
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
ГАРЛА́ЧЫК ЖО́ЎТЫ (Nuphar),
род кветкавых раслін сям. гарлачыкавых. Больш за 10 відаў. Пашыраны пераважна ва ўмераным поясе Паўн. паўшар’я. На Беларусі трапляюцца звычайны гарлачык жоўтыжоўты, або жоўтая вадзяная лілея (N. lutea), і вельмі рэдкі гарлачык жоўты малы (N. pumila), занесены ў Чырв. кнігу. Растуць у азёрах, вадасховішчах, у рэках з павольнай плынню на глыб. да 2 м, нярэдка ўтвараюць зараснікі. Вядомы міжвідавыя гібрыды.
Шматгадовыя бессцябловыя травяністыя расліны з моцным тоўстым гарыз. карэнішчам і плаваючым на паверхні вады авальна-эліптычным, глыбока-сэрцападобным скурыстым лісцем на доўгіх чаранках. Кветкі адзіночныя, двухполыя, жоўтыя ці аранжавыя, з моцным пахам, дыяметрам да 2—5 см, на доўгіх кветаножках. Плод — падобная на гарлачык (адсюль назва) шматнасенная мясістая зялёная ягада. Лек., кармавыя і дэкар. расліны. Карэнішча мае ядавіты алкалоід нуфарын, крухмал, дубільныя і інш. рэчывы.
