моцнае віно з белых ці ружовых сартоў вінаграду, прыгатаванае зброджваннем мязгі ці сусла. Мае 18—20 аб’ёмных працэнтаў спірту, 3—7% цукру; колер ад светла-залацістага да колеру чырвонага золата. Асаблівасць атрымання — працэс мадэрызацыі: віно вытрымліваюць некалькі месяцаў пры кантакце з паветрам у бочках на сонечных пляцоўках ці ў спец. памяшканнях, якія абаграюцца (напр., М. высокай якасці вытрымліваюць б мес. пры т-ры 40—50 °C). З’яўляецца аперытывам і аказвае працяглае танізоўнае дзеянне. Найлепшыя сарты: «Масандра» (Украіна), «Ашакан», (Арменія), «Анага» (Грузія), «Лучафэрул» (Малдова).
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
вино́ср.
1.віно́, -на́ср.;
2.(водка) разг. гарэ́лка, -кі ж.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
table wine
стало́вае віно́
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
вы́хадзіцца, ‑дзіцца; зак.
Спец. Набыць пэўныя якасці пасля браджэння (пра піва, віно і пад.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
трыццацігра́дусны, ‑ая, ‑ае.
Тэмпературай, мацункам і пад. у трыццаць градусаў. Трыццаціградусны мароз. Трыццаціградуснае віно.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
шумлі́выII schäumend (віно); Schaum-
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
fortify[ˈfɔ:tɪfaɪ]v. умацо́ўваць; рабі́ць больш мо́цным;
fortified wine мацава́нае віно́
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
ры́слінг, ‑у, м.
1. Сорт белага вінаграду.
2. Белае сухое віно, атрыманае з гэтага вінаграду.
[Ням. Riesling.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
чыхі́р, ‑у, м.
Каўказскае чырвонае віно хатняга вырабу, якое яшчэ не перабрадзіла. Выпіць шклянку чыхіру.
[Цюрк.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Вінадар (паэт.) ’той, хто дорыць віно’ (КТС, Р. Барадулін). Новаўтворанае складанае слова. Да віно і дарыць (гл.). Параўн. ст.-рус.винодати ’дарэнне віна’ (XII ст.).