АДМІНІСТРАЦЫ́ЙНАЯ ЮРЫСДЫ́КЦЫЯ,
дзейнасць органаў дзярж. кіравання і іх службовых асоб па вырашэнні індывідуальных адм. спраў і прымяненні адпаведных юрыд. санкцый у адм. парадку. У некаторых краінах адміністрацыйную юрысдыкцыю ажыццяўляюць спец. органы т.зв. адм. юстыцыі (напр., адм. ведамасныя суды ў ЗША, Вялікабрытаніі, адм. трыбуналы акруг у Францыі і ў інш.). У б. СССР не было адасобленай сістэмы спец. органаў адм. юстыцыі. У Рэспубліцы Беларусь да органаў, што ажыццяўляюць адміністрацыйную юрысдыкцыю, адносяцца адміністрацыйныя камісіі пры выканкомах мясц. Саветаў дэпутатаў, выканкомы пасялковых і сельскіх Саветаў, раённыя камісіі па справах непаўналетніх, раённыя суддзі, службовыя асобы органаў унутр. спраў, дзярж. інспекцыі і інш. Парадак вядзення спраў органамі, якія ажыццяўляюць адміністрацыйную юрысдыкцыю, рэгламентаваны заканадаўствам Рэспублікі Беларусь. Гл. таксама Адміністрацыйнае правапарушэнне.
т. 1, с. 119
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
МІ́НСКІ НАВУКО́ВА-ДАСЛЕДЧЫ ПРЫБОРАБУДАЎНІ́ЧЫ ІНСТЫТУ́Т (МНДПІ Міністэрства прамысловасці Рэспублікі Беларусь). Засн. ў 1971 у Мінску на базе канструктарскага прыборабуд. бюро (з 1967). З 1996 дзярж. прадпрыемства, з 1997 адкрытае акц. т-ва «МНДПІ». Асн. кірункі дзейнасці: выкананне н.-д. і доследна-канструктарскіх работ; распрацоўка і вытв-сць вымяральнай і мед. тэхнікі, прыбораў, сродкаў тэлекамунікацый і сувязі, мабільных і стацыянарных аўтаматызаваных метралагічных комплексаў, аўтаматызаваных сістэм кантролю складаных тэхн. аб’ектаў; прыбораў, апаратуры і комплексаў для ядзерна-фіз. вымярэнняў і радыяцыйнага кантролю; эталонаў і ўзорных сродкаў вымярэнняў эл. велічынь, электра- і радыёкампанентаў; спец. элементнай базы радыёэлектронных прыбораў, тавараў прамысл., нар.гасп., спец. і культ.-быт. прызначэння; аказанне паслуг юрыд. і фіз. асобам і інш.
т. 10, с. 446
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
адбе́лачны, ‑ая, ‑ае.
Спец. Які прызначаны, служыць для адбелкі. Адбелачныя матэрыялы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
адбо́йка, ‑і, ж.
Спец. Аддзяленне кавалкаў выкапняў ці пароды ад масіву.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
аднажы́льны, ‑ая, ‑ае.
Спец. Які складаецца з адной жылы. Аднажыльны кабель.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ажыжэ́нне, ‑я, н.
Спец. Ператварэнне газаў у вадкі стан шляхам ахаладжэння.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
а́зімутны, ‑ая, ‑ае.
Спец. Які мае дачыненне да азімута. Азімутны вугал.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
акамадзі́раваць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе; зак. і незак., што.
Спец. Прыстасаваць (прыстасоўваць).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ако́рачны, ‑ая, ‑ае.
Спец. Які прызначаны, служыць для акорвання. Акорачны станок.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
акселера́цыя, ‑і, ж.
Спец. Паскоранае фарміраванне арганізма ці асобных яго частак.
[Ад лац. acceleratio — паскарэнне.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)