Ветачок, ветак ’маладзік’ (гродз., вілен., Нас.). Дэмінутыў ад ве́тах (гл.), які прыводзіць да семантычных зрухаў: ’месяц на зыходзе’ → ’маладзік’. Народная этымалогія памылкова звязвае гэта слова з ветка ’галінка’; тое ж і ў Нас., які ўзводзіць яго да вѣтвъ.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Не́ксьці ’якісьці’ (Сцяшк.). З *не‑які‑сь‑ці, гл. ненкі.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Вы́кшчэны, вы́кшчэнец ’той, які стаў хрысціянінам’ (Нас.). Да выксціць (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Кла́сны ’які мае высокую ступень чаго-небудзь’ (ТСБМ). Гл. клас.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Кліку́ш ’злы дух, які кліча ў лесе’ (Нас.). Гл. клікаць.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Важдані́на ’занятак, які патрабуе шмат часу; турбота’ (КТС). Гл. важдацца.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Валатоўны ’які мае адносіны да волата’ (КТС). Да валатовы < волат.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Валковы ’рабочы, які перыць бялізну’ (БРС). Да валёк, вал 3.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Ва́пеннік ’рабочы, які працуе ля вапельні’ (КТС). Да вапенны < вапа.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
АНЦЫ́ЛУС, чашачка,
шароўка (Ancylus),
род прэснаводных лёгачных малюскаў класа бруханогіх з сям. катушак. 3—4 віды. Найб. вядомы анцылусы рачны (A. fluviatilis). Пашыраны ў рэках Еўропы, Паўн. Афрыкі, Эфіопіі і Пярэдняй Азіі. На Беларусі трапляецца рэдка ў прыбярэжнай зоне рэк і некаторых азёраў (Нарач, Дрывяты) сярод зараснікаў водных раслін.
Цела ўкрыта шапачкападобнай з невысокай верхавінкай ракавінай (даўж. 5, выш. 4 мм). Мантыйная поласць рэдукаваная, ніжні край мантыі мае лопасцепадобны выраст, які функцыянуе як другасная шчэлепа (для анцылуса характэрна вяртанне ад лёгачнага паветр. дыхання да воднага). Орган зроку каля асновы шчупальцаў. Корміцца водарасцямі, зялёнымі часткамі водных раслін. Удзельнічае ў біял. ачышчэнні вадаёмаў. Да роду анцылуса адносілі і анцылуса азёрнага (A. lacustris), які зараз вылучаны ў асобны род Acroloxus.
т. 1, с. 409
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)