aware [əˈweə] adj. : be aware ве́даць, усведамля́ць; разуме́ць;
He was well aware of the problem. Ён добра ўсведамляў праблему.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
behave [bɪˈheɪv] v. трыма́ць (паво́дзіць) сябе́;
behave like a hog паво́дзіць сябе́ па-сві́нску;
Behave yourself! Паводзь сябе добра!
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
blow2 [bləʊ] n.
1. паве́ў, по́дых (ветру); дзьму́ханне
2. смарка́нне;
Give your nose a good blow. Добра высмаркайся.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
comfortably [ˈkʌmfətəbli] adv. выго́дна, зру́чна, ёмка
♦
be comfortably off быць до́бра забяспе́чаным, жыць у даста́тку, мець до́бры дахо́д
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
spring clean [ˌsprɪŋˈkli:n] n. BrE прыбіра́нне, прыбо́рка (звыч. вясною);
give the place a good spring clean до́бра прыбра́ць ме́сца
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
stunner [ˈstʌnə] n. infml цудо́ўны экзэмпля́р; незвыча́йная прыгажу́ня;
She is a stunner for cakes. Яна надзвычайна добра пячэ торты.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
swell2 [swel] adj. AmE, infml шыко́ўны;
He’s a swell guy. Ён хлопец хоць куды;
That’s swell! Добра! Здорава!
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
нырэ́ц¹, -рца́, м.
1. Скачок у ваду з галавой.
Даць нырца.
2. мн. -рцы́, -рцо́ў. Той, хто ўмее ныраць, хто добра нырае.
Майстэрства нырцоў.
3. У боксе: прыём, калі баксёр хутка прыгінаецца, каб ухіліцца ад бакавых удараў у галаву.
|| прым. нырцо́ўскі, -ая, -ае (да 2 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ве́сціся, 1 і 2 ас. не ўжыв., вядзе́цца; вёўся, вяла́ся, вяло́ся; вядзіся; незак.
1. Адбывацца, ажыццяўляцца, праводзіцца.
Вядзецца барацьба за высокую якасць прадукцыі.
Вядзецца шырокае жыллёвае будаўніцтва.
2. Гадавацца, даваць прыплод.
У нас свінні добра вядуцца.
3. безас. Быць звычаем, падтрымлівацца.
Так у нас здаўна вядзецца.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Ві́дучы ’хутка, на вачах, увачавідкі, відавочна’ (КЭС, лаг.; хойн., Мат. Гом., Янк. II) — прыслоўе, утворанае ад дзеепрыслоўя відзючы > viděti. Да відзець (гл.).
Віду́чы ’чалавек, які добра бачыць’ (Жд., 2, КТС), мсцісл. відзючый (З нар. сл.), відучый ’тс’ (Нас.), укр. видючий ’відавочны’; ’відушчы’, рус. видучий ’відушчы, хто добра бачыць’ — дзеепрыметнік незалежнага стану ад дзеяслова відзець (гл.) з нерэгулярным утварэннем: суф. ‑учы(й) утварае Nomina agentis. Сюды ж відучасць ’здольнасць бачыць’ (КТС).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)