паўпрацэ́нта
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі
| паўпрацэ́нта |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
паўпрацэ́нта
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі
| паўпрацэ́нта |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
паўсве́ту
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі
| паўсве́ту |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
паўту́зіна
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі
| паўту́зіна |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
паўфу́нта
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі
| паўфу́нта |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
паўхвілі́ны
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы
| паўхвілі́ны |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
паўчвэ́рткі
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы
| паўчвэ́рткі |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
паўчвэ́рці
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы
| паўчвэ́рці |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
цугу́ндар
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі
| цугу́ндар | |
| цугу́ндар |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
бойI
1. бой,
оборони́тельный бой абаро́нчы бой;
наступа́тельный бой наступа́льны бой;
кла́ссовые бои́ кла́савыя баі́;
ввести́ в бой уве́сці ў бой;
дать бой даць бой;
приня́ть бой прыня́ць бой;
взять без бо́я узя́ць без бо́ю;
2. (сигнал ударами) бой,
бой часо́в бой гадзі́нніка;
бой бараба́на бой бараба́на;
3. (убой скота на мясо) забо́й, -бо́ю
◊
взять с бо́ю узя́ць з бо́ю;
бить сме́ртным бо́ем біць смяро́тным бо́ем.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ино́й
1. (другой) і́ншы, другі́;
не что иное, как… не што і́ншае, як…;
2. (некоторый) некато́ры; і́ншы; (какой-л.) які́-не́будзь;
в ины́х слу́чаях у некато́рых вы́падках;
3. (при противоположении или перечислении) адзі́н; другі́; і́ншы; той;
ино́му челове́ку жа́рко, ино́му хо́лодно аднаму́ (і́ншаму) чалаве́ку го́рача, а друго́му (а і́ншаму) хо́ладна;
4.
тот и́ли ино́й той ці і́ншы;
◊
ино́й раз і́ншы раз;
ины́ми слова́ми іна́кш (іна́чай) ка́жучы.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)